Ralf Dekker fileert natuurherstelplannen: Nederlandse oernatuur bestaat niet en heeft nooit bestaan

In dit artikel:

Forum voor Democratie-Kamerlid Ralf Dekker heeft in de Tweede Kamer kritiek geuit op het Ontwerp Natuurplan. Hij vervangt tijdelijk fractievoorzitter Lidewij de Vos tijdens haar zwangerschapsverlof. Volgens Dekker berust het plan op het idee dat Nederland ooit grotendeels ongerepte natuur was en naar die oorspronkelijke toestand moet terugkeren. Die aanname noemt hij historisch onjuist en beleidsmatig willekeurig.

Dekker wees erop dat vrijwel het hele Nederlandse landschap door mensen is gevormd, onder meer door bedijking, ontwatering, landbouw, bebouwing en bosaanplant. Als voorbeeld beschreef hij de Veluwe. Dat gebied was door de eeuwen heen achtereenvolgens dicht bos, een centrum van ijzerproductie, een regio met papier- en koperindustrie, een landschap met heide door schapenhouderij en een gebied met aangeplante dennenbossen. Ook militaire oefeningen hielpen volgens hem de heide open te houden. Wat nu als kenmerkende Veluwse natuur geldt, is daarmee grotendeels het resultaat van menselijk en industrieel gebruik.

Daarom vraagt Dekker welk historisch moment het natuurbeleid precies als ijkpunt neemt: het oerbos, de tijd van de ijzerovens, de schaapskuddes of de watermolens. Volgens hem maakt dat duidelijk dat natuurherstel in een door mensen ingericht land voor een belangrijk deel een politieke keuze is, geen objectief herstel van één vaststaande oorspronkelijke toestand.

Verder waarschuwde hij voor de juridische gevolgen van het plan, waarin volgens hem een verbod op verslechtering wordt gecombineerd met een verplichting tot verbetering. Beschermde gebieden zouden daardoor voortdurend aan strenge normen moeten voldoen, wat actiegroepen mogelijkheden kan geven om vergunningen aan te vechten en boerenbedrijven te beperken. De auteur en Dekker stellen dat dit uiteindelijk kan leiden tot gedwongen krimp van landbouw en andere productieve sectoren. Zij roepen de politiek op de Europese natuurherstelregels af te wijzen en meer rekening te houden met menselijke arbeid, voedselproductie en de historische ontwikkeling van het landschap.