Radioheadgitarist Jonny Greenwood wist in het Concertgebouw niet euforisch en opzwepend te zijn

In dit artikel:

In de uitverkochte NTR ZaterdagMatinee in het Concertgebouw stond afgelopen weekend een zeldzame kruisbestuiving tussen eigentijds klassiek en alternatieve rock centraal, met Radiohead-gitarist Jonny Greenwood en de Nederlandse gitarist/componist Aart Strootman. Het programma kende kleine chaosjes (de gong deed het niet, een suppoost liep met een rinkelend belletje rond) en een publiek vol smartphones dat vooral bij Greenwood veel filmde.

Greenwood opende met Reichs Electric Counterpoint op elektrische gitaar, waarna hij zijn nieuwe werk æþm — de Nederlandse première voor 56 strijkers en viool — presenteerde (een stuk van ongeveer 32 minuten). Zijn uitvoering bood nevelige, improvisatorische en kwetsbare klanklagen en had uitstekend solowerk van Daniel Pioro, maar miste volgens de recensent echte spanningsbogen: het bleef gewichtloos ronddwalen, waardoor het voor sommige luisteraars moeilijk werd om geboeid te blijven.

Aart Strootman was veelzeggender in zijn aanpak. Hij speelde eerst Garcia Counterpoint van Bryce Dessner op elektrische gitaar en bracht vervolgens zijn voor de Matinee geschreven vioolconcert Chimes of Freedom, een eerbetoon aan Bob Dylan. Die compositie gebruikte buisklokken door twee slagwerkers — klankkleur die in de zaal doorwerkte als lichte twinkeling, soms met Mahler-achtige associaties — en maakte optimaal gebruik van de zaalakoestiek. Soliste Diamanda Dramm ging bewust in dialoog met de ruimte en leverde een betoverende, ademhalende vertolking. Met het Radio Filharmonisch Orkest, de slagwerkers en dirigent Hugh Tieppo-Brunt ontstond een klassieke, hartstochtelijke poging om écht de ziel van het publiek te raken — en dat werkte.