PVV'er begonnen met moddergooien naar afsplitsers: 'Ondankbaar secreet'
In dit artikel:
De ruzie binnen en rond de PVV laait weer op nu de voorgestelde asielwet in de Eerste Kamer is gestrand. Op sociale media escaleerde het toen PVV-Europarlementariër Sebastian Kruis fel reageerde op een bericht van ex-PVV-Kamerlid Annelotte Lammers, die deze winter met zes collega’s uit de fractie stapte en zich aansloot bij Groep Markuszower (intussen omgedoopt tot De Nederlandse Alliantie). Lammers deelde kritiek op het mislukken van de wet, waarop Kruis haar online beledigde; Lammers antwoordde luchtig en gaf de PVV en specifiek Kruis de schuld van een partijcultuur waarin volgens haar niet voor de kiezer wordt bereikt wat beloofd is.
De uitgangspunten van het conflict liggen al in januari: zeven Kamerleden verlieten de PVV uit frustratie over gebrek aan interne democratie en een leiderschapsstijl waarin beslissingen in een kleine kring worden genomen. Die breuk verminderde het aantal zetels van de partij aanzienlijk en liet open wonden. De mislukking van de asielwet — die viel nadat de PVV tegen een cruciale wijziging stemde en daardoor CDA en SGP zich terugtrokken — fungeerde als nieuwe katalysator. Sindsdien wijzen coalitie- en rechtse partijen elkaar publiekelijk aan voor het falen; PVV-leider Geert Wilders legde de verantwoordelijkheid bij het kabinet en premier Rob Jetten, andere partijen zagen juist fouten bij de PVV zelf.
Ook buiten de directe partijcirkel klinken scherpe verwijten: voormalig ChristenUnie-Kamerlid Mona Keijzer suggereerde dat Wilders politiek voordeel zoekt met asielvraagstukken in plaats van echte oplossingen, en FvD en JA21 bestempelden het proces als teleurstellend voor rechts. Binnen de PVV is de toon eerder al hard geweest — eerder noemde Kamerlid Dion Graus de afsplitsers al “muiters”.
Samengevat: persoonlijke aanvallen op X zijn symptomatisch voor een dieperliggende splijtzwam binnen de PVV en het brede rechtsblok, waarbij onenigheid over koers, leiderschap en tactiek het vermogen ondergraaft om gezamenlijk strengere asielmaatregelen door te voeren en de publieke geloofwaardigheid schaadt.