PvdA-burgemeester vluchtte voor kritische raad, nu komt Weerwind (D66) de asieldwang regelen
In dit artikel:
In Terneuzen ontspint zich een bestuursconflict rond een gepland asielzoekerscentrum (azc) voor ongeveer 200 mensen. Eind november stapte PvdA-burgemeester Erik van Merrienboer op nadat de gemeenteraad en zijn wethouders weigerden de benodigde vergunning te verlenen. Van Merrienboer stelde dat die weigering neerkwam op een wettelijke overtreding, omdat de raad eerder kennelijk wél voor komst van het azc had gestemd; tegenstanders wijzen er juist op dat een raad haar standpunt mag herzien als omstandigheden veranderen.
De Commissaris van de Koning in Zeeland, Hugo de Jonge, reageerde door D66-politicus Franc Weerwind aan te wijzen als waarnemend burgemeester. Weerwind, voormalig minister voor Rechtsbescherming in kabinet Rutte IV, wordt op 8 januari beëdigd en blijft naar verwachting tot begin 2027 zitten. De benoeming valt samen met een nog lopende procedure rond de vergunning: er is een reactietermijn van circa vier weken op het voornemen tot weigering, precies in de periode dat Weerwind zijn functie op zich neemt.
Het artikel beschrijft de komst van Weerwind als een interventie van Den Haag bedoeld om het lokale verzet te breken. Met zijn juridische achtergrond en nationale netwerk zou Weerwind volgens de auteur kunnen betogen dat de gemeente weinig juridische grond heeft voor de weigering en dreigen met procedures, claims of provinciaal ingrijpen. De krant karakteriseert de maatregel als een vorm van “curatele”: een landelijke bestuurselite die een ervaren bestuurder inzet om lokale besluitvorming te normaliseren en zo het azc alsnog doorgang te laten vinden.
Belangrijke feiten: wie (Erik van Merrienboer, Hugo de Jonge, Franc Weerwind, gemeenteraad en wethouders van Terneuzen), wat (opdracht van een azc, bestuurscrisis, opstappen burgemeester, benoeming waarnemend burgemeester), wanneer (van Merrienboer vertrok eind november; Weerwind treedt aan op 8 januari en blijft tot begin 2027), waar (Terneuzen, provincie Zeeland), en waarom (raad weigerde vergunning; provincie grijpt in uit zorg de opvang te realiseren).
Het stuk heeft een kritische, politieke toon en bevat oproepen tot steun aan de publicatie en aanhoudende aandacht voor het dossier. Voor lezers die context willen: in Nederland kunnen burgemeesters en waarnemers door hogere overheden worden benoemd bij vacatures of bestuurlijke spanningen; zulke ingrepen roepen regelmatig discussies op over lokale autonomie versus nationale verantwoordelijkheid, zeker bij gevoelige dossiers als asielopvang.