PSV wilde ook na komst van Alassane Pléa routinier Luuk de Jong behouden
In dit artikel:
PSV geeft in de tweedelige documentaire Ever change a winning team een zeldzaam kijkje achter de schermen van de drukke transferzomer, met de terugkeer naar Champions League-voetbal als leidraad voor de keuzes die gemaakt zijn. Centraal staat de afwikkeling rond clubicoon Luuk de Jong: ondanks de komst van Alassane Pléa heeft de club volgens directeur voetbalzaken Earnest Stewart serieus geprobeerd De Jong aan boord te houden. “We gaan een zwaar seizoen spelen met ook de Champions League. Het is een optie om met drie spitsen het seizoen in te gaan”, zegt Stewart in de film. De Jong zelf toont de onzekere kant van dat proces: hij traint individueel op De Herdgang en noemt het “een gek gevoel om te moeten wachten en clubloos te zijn”, terwijl hij uiteindelijk als speler van FC Porto opduikt bij de seizoensopening.
De documentaire, te zien op PSV Play, laat ook interne spanningen en meningsverschillen zien. Commercieel directeur Frans Janssen uit kritiek op het lange uitstel door De Jong: “Wij zijn PSV en niet FC Luuk de Jong.” Zulke rauwere momenten zijn bewust opgenomen, al blijven gevoelige details — exacte transferbedragen en namen van spelers die nog in beeld zijn — onbenoemd of weggepiept. Ook een harde onderhandeling met AZ over spelers als Ruben van Bommel en Sven Mijnans wordt in de film niet belicht.
Regisseur Job van der Zon volgt de technische staf en leidinggevenden tijdens scoutingreizen en beslismomenten. Naast al bekende versterkingen als Daniel Peretz, Gustavo Hamer en Nobel Mendy blijken op het verlanglijstje ook namen te hebben gestaan als Paul Onuachu, Filip Jörgensen, Sebastian Szymanski en Yan Diomande. Een scoutingtrip naar FC Nordsjaelland om Sindre Walle Egeli te bekijken wordt afgesloten zonder aankoop; algemeen directeur Marcel Brands en Stewart vinden de prijs-kwaliteitverhouding niet goed genoeg. De film illustreert zo ook de realiteit van de transfermarkt: sommige talenten verkassen voor tientallen miljoenen naar andere clubs (Egeli naar Ipswich voor ongeveer €20 mln), waardoor haalbaarheid bij PSV beperkt blijft.
Persoonlijke kanten van de sportdirectie komen eveneens in beeld. Stewart deelt zijn zorgen over de gezondheid van zijn vader in de drukste transferperiode en spreekt over de balans tussen werkdruk en privésituatie. In sportief beleid toont de documentaire hoe keuzes gemaakt worden — de voorkeur voor de veel jongere Yarek Gasiorowski boven Ko Itakura werd bijvoorbeeld ingegeven door de potentiële “waardecreatie”.
Kleine, menselijke scènes (een PSV-mok en Phoxy-knuffel in de hotelkamer van aanwinst Paul Wanner, een boswandeling op de laatste transferdag) contrasteren met de harde realiteit: blessures van aanwinsten zoals Pléa en Ruben van Bommel en het feit dat de veelgeprezen Wanner nog geen doorbraak in het eerste elftal heeft. Ever change a winning team laat daarmee zien hoe onvoorspelbaar en kwetsbaar een ogenschijnlijk succesvolle transferzomer en de voorbereiding op een zwaar seizoen kunnen zijn.