PRO wil 8,5 miljard bij jou gaan innen voor ontwikkelingshulp en deze 'links-activistische onzin' wordt daarmee gefinancierd

In dit artikel:

FVD-Kamerlid Iem al Biyati bekritiseerde in de Tweede Kamer de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking en de financiering van maatschappelijke organisaties. Aanleiding was de steun van PRO voor de OESO-norm om 0,7 procent van het bruto nationaal inkomen aan ontwikkelingshulp te besteden. Volgens de aangehaalde cijfers komt dat neer op ongeveer 8,5 miljard euro per jaar. Al Biyati benadrukte dat deze norm niet juridisch bindend is en vroeg waarom Nederland eraan zou vasthouden.

Volgens Al Biyati hebben decennia aan ontwikkelingshulp armoede en migratieproblemen niet opgelost, terwijl Nederlandse huishoudens met hogere lasten, woningnood en druk op de zorg kampen. Ze stelde bovendien dat de resultaten van de hulp onvoldoende meetbaar zijn en dat onafhankelijke evaluaties die structurele verbeteringen aantonen vaak ontbreken.

Als voorbeeld noemde ze Oxfam Novib, dat volgens haar veel overheidsgeld ontvangt maar zich ook politiek uitspreekt. De organisatie zou op sociale media onder meer kritiek hebben geuit op Al Biyati en het kabinet-Jetten. De parlementariër vindt dat dergelijke uitingen neerkomen op politiek activisme dat door belastingbetalers wordt gefinancierd, in plaats van op neutrale humanitaire hulp.

De kritiek richtte zich ook op het subsidieprogramma van voormalig minister Sigrid Kaag. Zij wees in 2020 twintig strategische partners aan die tussen 2021 en 2025 gezamenlijk ongeveer één miljard euro aan publieke middelen zouden ontvangen voor inclusie en duurzame ontwikkeling. In het artikel worden onder meer Milieudefensie, het Wereld Natuur Fonds, COC Nederland en Oxfam Novib genoemd. Columnist Marianne Zwagerman stelt dat zulke organisaties met overheidsgeld progressieve standpunten verspreiden en daardoor veel invloed hebben zonder rechtstreeks democratisch mandaat.

Al Biyati pleitte uiteindelijk voor het beëindigen of sterk beperken van deze geldstromen en voor besteding aan problemen in Nederland. PRO verdedigde daarentegen het uitgangspunt van internationale solidariteit. Het debat draait daarmee om de vraag of structurele subsidies aan NGO’s voldoende aantoonbare resultaten opleveren en waar de grens ligt tussen maatschappelijke hulp en politiek activisme.