Prinsessen droegen tas van Libanese ontwerper: 'Erkenning voor onze inspanningen'
In dit artikel:
Gisteren vielen trendwatchers het direct op: prinses Amalia verscheen in Dokkum met een opvallende gouden clutch versierd met parkietjes van Sarah’s Bag, het label van de Libanese ontwerpster Sarah Beydoun. Ook prinses Alexia droeg een tas uit dezelfde collectie — een rood model met een pepertje als sluiting, een motief dat in Beydouns werk staat voor voorspoed en vruchtbaarheid. De tas van Amalia heet 'de onafscheidelijke' vanwege de twee vogeltjes, verwijzend naar de liefdevolle parkieten uit Beydouns jeugd.
Beydoun, die in Beiroet haar boetiek runt, reageert emotioneel en trots: het zien van Nederlandse royals met haar ontwerpen geeft haar volgens haar hoop te midden van de vele crises in Libanon. Haar bedrijf heeft een duidelijke maatschappelijke missie: het biedt werk aan ex-gevangenen en kansarme vrouwen en ondersteunt rond 250 gezinnen die van de productie afhankelijk zijn. De tassen worden met veel handwerk en invloeden uit Libanese kalligrafie gemaakt en vinden tevens aftrek bij internationale sterren zoals Beyoncé, Amal Clooney en koningin Rania.
Achter het succes schuilen zware persoonlijke en nationale omstandigheden. Beydoun vertelt dat ze inmiddels vijf oorlogen heeft meegemaakt — "zestig procent van mijn leven heb ik in oorlog geleefd" — en dat de explosie in de haven van Beiroet haar atelier beschadigde. Ook de economische ineenstorting en voortdurende gevechten in Zuid-Libanon maken het leven moeilijk; familieleden weigeren bijvoorbeeld hun huis te verlaten ondanks luchtaanvallen. Toch weigert ze Libanon te verlaten: ze voelt zich noodzakelijk voor de vrouwen die voor haar werken en wil blijven bouwen aan iets moois te midden van tegenslag.
Het draagvlak onder royals en celebrities is voor Beydoun meer dan promotie; het is erkenning van de inzet van haar werknemers en van een kant van Libanon die creatief en veerkrachtig is. Ze ziet haar werk als een manier om die positieve kant te laten zien en gelooft dat kunst en ambacht juist in zware tijden extra betekenis krijgen.