Pride Walk door Groningen met honderden deelnemers trekt veel bekijks. Jolle (29): 'Het belangrijkste is dat we er zijn en dat er support voor ons is'

In dit artikel:

Kleurrijk en zonnig was de Pride Walk in Groningen: een uittocht van dansende, zingende mensen met vlaggen die door terrassen en ramen werd toegejuicht en gefotografeerd. Het evenement trok veel jongeren en een bonte mix van deelnemers — van furries en verklede figuren tot bekende lokale intersekse-activist Robin — en kreeg ook steun van gemeentelijke en provinciale medewerkers die meeliepen uit solidariteit.

Vijf vrienden, onder wie Sil en Celine die zich twee jaar geleden tijdens de Pride verloofden, bekeken de stoet vanaf het terras van Vietnamees restaurant Mr. Dam. Voor hen draait het om zichtbaarheid en het tegengaan van online haat en vooroordelen; later op de dag hopen ze meer uitbundigheid te zien bij de dragshow. Jolle, een 29-jarige furry die zijn haar blauwpaars verfde om herkend te worden, benadrukte dat zichtbaarheid het belangrijkste doel van de dag is.

Niet iedereen vond de optocht even uitbundig; een groep jonge mannen van het voetbalelftal Blauw‑Wit ’81, uit de buurt van Tilburg, noemde de intocht vrij braaf en vergeleek het met het uitbundigere Roze Maandag in Tilburg. Desondanks was de algemene boodschap van deelnemers en toeschouwers hetzelfde: het gaat niet om politieke kleur, maar om acceptatie en de vrijheid om jezelf te kunnen zijn in een steeds meer gepolariseerde samenleving.

Kortom: de Pride in Groningen was een zichtbare, feestelijke manifestatie van solidariteit en zelfexpressie, waarin deelnemers zowel plezier zochten als een antwoord boden op groeiende maatschappelijke kritiek en online haat.