Precies 1200 jaar geleden reisde monnik Ansgar naar Denemarken om het Evangelie te brengen

In dit artikel:

Ansgar (ook Anskar of Ansgarius), geboren rond 801 in een adellijk gezin, was een Benedictijnse monnik uit Corbie die vanaf zijn vroege volwassenheid actief was in Duitsland en later als zendeling in Scandinavië optrad. Op 22‑jarige leeftijd ging hij naar Nieuw‑Corvey; in 826 nam keizer Lodewijk de Vrome hem mee naar Denemarken toen de verbannen Jutlandse koning Harald Klak werd gedoopt. Ansgar richtte er de eerste school op, maar politieke onrust joeg hem snel weer weg. In 832 stichtte hij in Zweden de eerste kerk.

In 831 benoemde Lodewijk hem tot aartsbisschop van Hamburg met de opdracht de noordelijke gebieden te kerstenen; Ansgar haalde persoonlijk de pauselijke volmacht in Rome op. Na de plundering van Hamburg door Noormannen in 845 verplaatste hij zijn zetel naar Bremen. In de jaren 850 bouwde hij in Ribe de eerste Deense houten kerk; op die plek staat nu een 12e‑eeuwse kathedraal. Hoewel eerdere pogingen van missionarissen als Willibrord en Ebo van Reims weinig effect hadden en historici Ansgars succes als beperkt omschrijven, kreeg hij later de titel “Apostel van het Noorden”. Zijn levensbeschrijving staat in de Vita Ansgarii van zijn opvolger Rembertus. Ansgar overleed op 3 februari 865; die datum is zijn naamdag. In Kopenhagen herinnert een standbeeld aan hem en in diverse plaatsen bestaan Ansgarkerken.

Deze week is in Denemarken het 1.200‑jarig jubileum van het begin van het christendom herdacht. Op uitnodiging van de bisschop van Kopenhagen stuurde paus Franciscus’ kardinaal‑staatssecretaris Pietro Parolin een delegatie; hij woonde een herdenkingsmis bij, nam deel aan een oecumenische viering in de Lutherse dom en sprak met minister van Buitenlandse Zaken Rasmussen — tegen de achtergrond van internationale discussie over Groenland. De herdenking zet een lange, geleidelijke transformatie van Scandinavische religiegeschiedenis en de hedendaagse ecumenische verhoudingen in de schijnwerpers.