Populariteit Trump daalt: 'Steeds meer Amerikanen verzetten zich'
In dit artikel:
De fatale schietpartijen waarbij Renee Good en Alex Pretti omkwamen tijdens protesten tegen de aanwezigheid van immigratiedienst ICE in Minneapolis hebben een nieuwe golf van anti-Trumpprotesten in de VS aangewakkerd. Aanleiding is vooral verontwaardiging over de werkwijze van ICE, maar demonstranten uiten ook onvrede over bezuinigingen op publieke diensten, hoge inflatie en het buitenlands beleid van de regering.
Mary Corcoran, directeur en medeoprichter van de Save America Movement, ziet steeds meer Amerikanen zich verzetten en stelt dat burgers eisen dat het bestuur binnen de grenzen van de wet blijft. Recente peilingen tonen volgens haar een dalende populariteit van president Trump: waar een jaar geleden nog ongeveer 52 procent van de geregistreerde kiezers tevreden was, is dat nu zo’n 40 procent; 55 procent beoordeelt zijn beleid als slecht.
Op straat is die onvrede zichtbaar: duizenden inwoners van het ijskoude Minneapolis eisten vorige week het vertrek van ICE, en in de herfst trokken miljoenen mensen naar het No Kings-protest, dat zichzelf presenteert als verzet tegen een president die zich boven de wet zou plaatsen. Organisaties als No Kings, Indivisible en de Trump Resistance Movement spelen een rol, maar er is geen centrale aansturing; volgens Jack Thompson (Amerika Studies, UvA) verbindt deze beweging vooral een gemeenschappelijke afkeer van Trumps autoritaire trekken.
Weerstand verschijnt ook in cultuur en dagelijks verzet: kunstenaars, affiches, Bruce Springsteen die het protestnummer Streets of Minneapolis uitbracht en optrad in de stad, en talloze lokale acties — van restauranthouders die ICE de deur wijzen tot buurtbewoners met fluitjes of dweilorkesten die agenten proberen te storen. Zelfs voormalige president Obama noemde de gebeurtenissen een wake-upcall.
Toch waarschuwt Thompson dat veel van het actuele verzet door de gebeurtenissen in Minneapolis is opgelaaid en dat het ontbreken van grote geldschieters, duidelijke politieke steun en coördinatie de beweging kan remmen. Corcoran blijft optimistisch en legt haar hoop bij de tussentijdse verkiezingen in november als moment waarop onvrede zich in het stemhokje kan uiten. Hoe het verzet zich de komende maanden ontwikkelt — bijvoorbeeld rond het volgende No Kings-protest eind maart — hangt af van de bereidheid van burgers om langdurig op de been te blijven ondanks werk, gezin en slecht weer.