Populaire Instagrammonnik Yang Mun heeft al 2,5 miljoen volgers, maar hij bestaat niet echt
In dit artikel:
Op Instagram en andere platforms verschijnen dagelijks korte video’s van ogenschijnlijk wijze religieuze figuren: monnik Yang Mun in oranje gewaad en ‘vader Solomon’ in een priesteroutfit. Ze spreken met bedachtzame stem wijsheden uit, zitten voor tempels of bij boeken en bieden tegen betaling e-books, cursussen en zelfs dertigdaagse “healingtherapieën” aan. Yang Muns content trekt miljoenen volgers (op Facebook telt zijn account bijvoorbeeld 1,4 miljoen), Solomon heeft op Instagram ruim 112.000 volgers; inkomsten uit verkoop en coaching lopen in de duizenden tot honderdduizenden dollars.
Onderzoek toont echter aan dat beide figuren geen echte mensen zijn maar door kunstmatige intelligentie gegenereerde personages, bedacht door Israëlische contentmaker Shalev Hani. Hani bevestigt openlijk dat hij de maker is van meerdere virale AI-karakters en meldt dat zijn projecten – in één geval binnen negentig dagen – meer dan 300.000 dollar opleverden. De video’s waren aanvankelijk vaak niet als AI-gemaakt gelabeld, waardoor volgers de accounts als authentiek beschouwen en soms emotioneel reageren of geld uitgeven voor boeken en diensten.
Sommige kleine fouten verraden de kunstmatigheid: omgekeerde afbeeldingen, verzonnen letters in boeken en onregelmatig wisselende tanden in close-ups. Nieuwscheckers-onderzoeker Peter Burger wijst erop dat volgers toch waarde beleven aan de boodschappen en soms bereid zijn te betalen; hij stelt dat “het enige echte aan de neppriester en de nepmonnik ‘het geld is’ dat ze hun volgers uit de zak kloppen.” Burger pleit voor duidelijke AI-labeling en vindt dat sociale-mediaplatforms strenger moeten toezien, vooral omdat vergelijkbare AI-personages ook medische of gezondheidsadviezen zouden kunnen verspreiden — wat wél schadelijke gevolgen kan hebben.
Kortom: populaire, betaalde ‘wijze’ accounts op sociale media blijken vaak slimme commerciële AI-creaties. Ze zetten aan tot reflectie over transparantie, platformverantwoordelijkheid en de grens tussen menselijk contact en geautomatiseerde beïnvloeding.