Politiek moet saamhorigheid in de stad de ruimte geven
In dit artikel:
Als raadslid en fractievoorzitter van CU-SGP in Den Haag hield de auteur op 24 februari in de Waalse Kerk een pleidooi voor een meer samenhangende stad: het terugdringen van sociale tegenstellingen vraagt meer dan retoriek, het vraagt concrete bereidheid om iets in te leveren en ruimte te bieden aan gemeenschappen. Ze schetst Den Haag als een stad van uitersten: van internationale macht en rijke wijken tot stille armoede en kwetsbare buurten.
Als casussen gebruikt ze Laakkwartier en de Vogelwijk. In Laakkwartier is veel kwetsbaarheid aanwezig: veel arbeidsmigranten die soms met velen in kleine woningen verblijven, meer dan de helft van de bewoners is laaggeletterd, duizenden huishoudens hebben schulden en velen leven onder de armoedegrens. De gemeente vangt er in enkele gebouwen meer dan duizend kwetsbaren en vluchtelingen op; lokale initiatieven zoals wijkcentrum De Rank bieden zichtbaarheid, hulp en saamhorigheid. De Vogelwijk staat er tegenover: minder dan 3% laaggeletterdheid, nauwelijks sociale huurwoningen, een gemiddeld jaarinkomen rond €100.000 en sociale samenhang—maar ook tegenstand tegen het huisvesten van kwetsbaren. Er is capaciteit voor opvang van ongeveer 400 dak- en thuislozen, maar bewoners blokkeren zulke plannen.
De schrijfster signaleert een verharding in de Haagse politiek waarbij partijen vooral streven naar gehoord te worden en weinig oog blijft voor het gezamenlijke belang van de hele stad. Vanuit die zorg pleit CU-SGP voor het versterken van lokale gemeenschappen: zij vormen volgens de partij de sleutel tot herstel van het sociale weefsel, bieden zingeving en voorkomen eenzaamheid. Praktisch knelpunt is echter dat nieuwbouw vaak geen ruimte biedt voor collectieve functies; ontwikkelaars kiezen rendabelere woonunits boven gemeenschapsruimtes. Als gevolg hebben Haagse kerken onvoldoende huisvesting: momenteel zouden zo’n 35 kerkelijke gemeenschappen zoeken naar een locatie, maar zij stuiten bij de gemeente vaak op weinig bereidheid.
Op landelijk niveau lanceerde de ChristenUnie in februari het manifest “Ruimte voor kerken”, dat oproept tot een dienstbare overheid die geloofsgemeenschappen erkent en faciliteert als onmisbare partners in sociale opvang, ontmoeting en zingeving. De auteur wil dat de gemeente niet alles regelt, maar wél faciliteert: bij bouwprojecten rekening houden met ontmoetingsruimtes, kerken ruimte geven en gemeenschappen versterken.
Het stuk wijst op het spanningsveld waarin politici opereren: idealen en doorzettingskracht tegenover praktische en politieke tegenwind. De auteur roept op tot doorhoudendheid en gebed om de inzet voor verbinding en het samenleven in Den Haag vol te houden.