Politie Apeldoorn liet ouders vallen na de verkrachting van hun dochter (14) door twee asielzoekers, zeggen zij, en dus moest Wilders helpen

In dit artikel:

De ouders van een 14-jarig meisje uit Apeldoorn zeggen dat hun dochter in een park is verkracht door twee asielzoekers. Zij wilden aangifte doen, maar zouden volgens hun eigen relaas bij de politie zijn ontmoedigd met vragen over getuigen en camerabeelden. De politie ontkent dat zij de zaak niet serieus neemt en zegt tegen De Stentor dat het om een ernstige zedenmelding gaat. De lezing van de ouders en die van de politie zijn vooralsnog niet onafhankelijk vastgesteld.

De ouders namen vervolgens contact op met PVV-leider Geert Wilders. Hij sprak donderdag in Apeldoorn met het gezin en burgemeester Ton Heerts en bracht hen daarna met elkaar in contact. Volgens Wilders heeft Heerts toegezegd dat de ouders op korte termijn aangifte kunnen doen. Wilders noemt het onacceptabel dat zij daarvoor zijn hulp nodig zouden hebben.

De kwestie leidt tot kritiek op de manier waarop de politie met meldingen van seksueel geweld omgaat. Een aangifte is bedoeld om een verklaring formeel vast te leggen, waarna politie en justitie onderzoek kunnen doen naar bijvoorbeeld camerabeelden en getuigen. Het artikel betoogt daarom dat een slachtoffer niet eerst zelf bewijs hoeft aan te dragen voordat haar verhaal wordt opgenomen. Tegelijkertijd benadrukt het dat nog moet worden vastgesteld wat er precies aan de balie is gezegd.

Burgemeester Heerts is niet verantwoordelijk voor de opsporing; die valt onder het Openbaar Ministerie. Wel heeft hij binnen de lokale gezagsdriehoek een rol bij de openbare orde en het contact met politie en justitie. Het artikel roept hem op te laten onderzoeken hoe de ontmoediging kon ontstaan en de uitkomst openbaar te maken. Als de ouders gelijk hebben, zouden betrokken agenten daarop moeten worden aangesproken; als de politie gelijk heeft, moet zij haar handelen kunnen onderbouwen.

Ook minister van Justitie en Veiligheid David van Weel zou volgens het artikel aan de Tweede Kamer moeten melden hoe vaak slachtoffers van zedendelicten worden ontmoedigd om aangifte te doen. Volgens de schrijver is snelle actie belangrijk, omdat sporen kunnen verdwijnen, herinneringen vervagen en mogelijke verdachten vrij kunnen blijven rondlopen. De kern van de zaak is daarmee zowel het onderzoek naar de vermeende verkrachting als de vraag of slachtoffers bij de politie direct en zorgvuldig worden gehoord.