Pogacar ziet het graag gebeuren: ploegmaats van Van Aert jagen op groepje met Alaphilippe, Meurisse en Politt

In dit artikel:

Vandaag staat in Québec de eerste van de twee Canadese WorldTour-koersen op het programma, met namen als wereldkampioen Tadej Pogacar, Wout van Aert, Arnaud De Lie, Julian Alaphilippe en titelverdediger Michael Matthews bovenaan de favorietenlijst. Pogacar rijdt voor het eerst sinds de Tour weer een wedstrijd en kan als wereldkampioen geschiedenis schrijven: alleen Peter Sagan wist de GP Québec al te winnen terwijl hij het regenboogtricot droeg (2016 en 2017).

Direct na de start ontstaat een vroege vlucht met onder anderen Meurisse, Philippe Jacob en twee Canadezen. Die groep bouwt een voorsprong op van enkele minuten, tot maximaal rond de zes minuten, terwijl het peloton de situatie gecontroleerd bekijkt. Lotto en verrassend Tudor nemen veel werk op zich in het peloton; Visma‑Lease a Bike heeft aanvankelijk niemand in de vlucht en moet daardoor ook gaan trekken. Henri Vandenabeele offert zich op voor ploegmaat Arnaud De Lie.

Halverwege de koers zorgt Tim Wellens voor actie op de Côte de la Montagne, wat een select groepje oplevert waarin ook Alaphilippe, Politt en Pithie aansluiten. Die aanval ontregelt het wedstrijdbeeld even, maar samenwerking binnen die kopgroep is wisselend. Philippe Jacob krijgt later kramp en verliest contact met zijn medevluchters. In de staart van het peloton is er een kop‑staartaanrijding; onder meer Lotto‑renner Reuben Thompson kan gelukkig weer verder.

Pogacar benadrukt dat de finale dit jaar anders is: de koers is iets langer maar telt minder hoogtemeters, waardoor het onduidelijker is of solo‑moves zullen slagen. UAE heeft meerdere opties voor de slotfase — McNulty, Narvaez en Pogacar zelf — en wil geen ontsnappingen laten gaan. In de loop van de wedstrijd rijden enkele renners uit, waaronder Ruben Guerreiro en later Robbe Dhondt.

De renners bestuderen ondertussen herhaaldelijk de gewijzigde aankomstomloop (de finish wordt meerdere keren gepasseerd) om de finale uit te tekenen. Met nog dertien doorkomsten te gaan blijft het peloton rustig, maar de combinatie van korte beklimmingen, punchers in vorm en sterke ploegtrekkers belooft een tactisch en scherp slot.