Poetin bombardeerde niet alleen de Sint Sophia in Kiev maar tegelijk ook zijn laatste stukje geloofwaardigheid

In dit artikel:

In Kiev is het Sint-Sophia-kathedraalcomplex getroffen door bombardementen, een gebeurtenis die de schrijver gebruikt om zowel de historische betekenis van de plek als de politieke hypocrisie van Vladimir Poetin aan de kaak te stellen. Het klooster en de kathedraal, met elfde-eeuwse fresco’s en mozaïeken, staan op de UNESCO‑werelderfgoedlijst en worden gezien als bakermat van de Oosterse orthodoxie die zich via Roess naar Siberië en de Noordpool verspreidde. De oorsprong ligt bij vorst Vladimir de Grote, die het christendom aannam en via zijn opvolger Jaroslav de Wijze belangrijke bouwprojecten zoals Sint Sophia realiseerde.

Historisch gezien maakte het gebied lange tijd deel uit van een speelveld tussen Polen, Rusland en Oostenrijk‑Hongarije; later liet Moskou zich profileren als erfgenaam van Byzantium en verzilverde die claim in het tsarendom — een erfenis waar Poetin zich op beroept. In een omvangrijk essay uit 2021 stelde Poetin dat Russen en Oekraïners onlosmakelijk verbonden zijn, een frame dat de auteur noemt als ideologische rechtvaardiging voor de oorlog die Poetin volgens hem al vijf jaar voert.

De auteur vindt het juist daarom schrijnend dat het Sint‑Sophiacomplex werd aangevallen: wie zijn eigen vermeende spirituele en culturele erfenis verdedigt, zou zulke symbolen moeten sparen. Door die plek te bombarderen zou Poetin vooral zijn eigen geloofwaardigheid hebben ondermijnd. Naast deze internationale kritiek waarschuwt de schrijver dat binnenlandse affaires — zoals het toeslagenschandaal en de nog lopende problemen rond de Groningse gaswinning, inclusief discutabele compensaties in Friesland — niet naar de achtergrond mogen verdwijnen. Tot slot verwijst hij naar de podcast Het Geheugenpaleis voor nadere duiding van politiek en geschiedenis.