Pobresa na Boneiru, Sint Eustatius i Saba a baha den 2024

In dit artikel:

In 2024 leefde 21 procent van de inwoners van Bonaire in armoede, tegenover 27 procent op Sint Eustatius en 26 procent op Saba. Dat is een duidelijke daling vergeleken met 2023, toen de percentages op Sint Eustatius en Saba nog veel hoger lagen en Bonaire op 32 procent uitkwam. Ook onder kinderen bleef armoede hardnekkig: 29 procent van de minderjarigen op Bonaire, 35 procent op Sint Eustatius en 32 procent op Saba groeide op in armoede.

De cijfers zijn opgesteld door het CBS op advies van de commissie sociaal minimum Caribisch Nederland, in opdracht van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Volgens het CBS heeft het kabinet sinds 2019 maatregelen genomen om de bestaanszekerheid op de eilanden te verbeteren, zoals verhogingen van het wettelijk minimumloon, uitkeringen en kinderbijslag, plus een energiecompensatie. Die ingrepen hebben zichtbaar effect, maar voor veel inwoners is een fatsoenlijk bestaan volgens de berekeningen nog steeds niet vanzelfsprekend.

Vooral onder mensen in huishoudens die leven van een sociale uitkering blijft armoede hoog: op Sint Eustatius en Saba gold dat voor 53 procent van deze groep, op Bonaire voor 43 procent. Onder werknemers lag de armoede lager, maar ook daar leefde in 2024 nog 18 procent van de werkenden op Bonaire en 22 procent op beide andere eilanden in armoede.

De meeste armen hebben overigens wel inkomen uit werk; het probleem zit vooral in de hoogte ervan. Op Bonaire lag het inkomen van armen gemiddeld 29 procent onder de armoedegrens, op Sint Eustatius 34 procent en op Saba 23 procent. Er is bovendien een groep die net boven de grens zit: op alle drie de eilanden had meer dan 10 procent van de bevolking een inkomen tot 25 procent boven de armoedegrens.

Het kabinet verhoogde in 2024 opnieuw het minimumloon en koppelde uitkeringen en kindregelingen daaraan. Per 1 juli kwam het minimumloon op 1750 dollar per maand voor alle drie de eilanden te liggen. De commissie gebruikt deze cijfers om te laten zien dat de koopkracht verbetert, maar dat de afstand tot een bestaansminimum voor veel Caribische Nederlanders nog altijd groot is.