Pleegkind heeft recht op liefde die zichzelf geeft

In dit artikel:

De anonieme auteur reageert instemmend op het artikel van Irene Janse over de noodzaak van zelfzorg voor pleegouders, maar heeft moeite met de omschrijving van pleegzorg als een „avontuur”. Voor pleegouders kan een plaatsing inderdaad een onbekende en zware opgave zijn: zij openen hun huis en gezin voor een kind dat zij niet kennen en weten niet hoe lang de zorg zal duren. Vanuit het perspectief van het pleegkind is pleegzorg echter geen avontuur, maar een opgelegde werkelijkheid die voortkomt uit verlies, onzekerheid en vaak ernstig trauma.

De auteur, die zelf in een christelijk pleeggezin opgroeide, benadrukt dat pleegkinderen geen gezin nodig hebben dat vooral een uitdaging of verrijking zoekt. Zij hebben een veilige, blijvende omgeving nodig die ook standhoudt wanneer hun gedrag en problematiek moeilijk zijn. Een kind mag niet verantwoordelijk worden gehouden voor de complexe trauma’s die het met zich meedraagt. Als een plaatsing mislukt, kan dat volgens de auteur leiden tot nieuwe schade, een identiteitscrisis en een extra trauma. Daarom moeten pleegouders en omgeving niet uitsluitend naar het kind wijzen, maar ook erkennen wanneer de situatie voor een pleegouder te zwaar of te complex blijkt.

Pleegzorg vraagt volgens de auteur om zelfverloochening en opofferende liefde, niet om status of persoonlijke voldoening. De samenleving moet pleeggezinnen daarom met gebed, woorden en praktische steun bijstaan, zonder hen op een voetstuk te plaatsen.

Voor christelijke pleegouders brengt dit volgens de auteur een bijzondere verantwoordelijkheid met zich mee. Een pleegkind is geen tijdelijk avontuur, maar een „geleend pand”: een kwetsbaar kind dat voor een periode aan hun zorg wordt toevertrouwd. Het heeft recht op liefde die niet afhankelijk is van hoe gemakkelijk het zich gedraagt. Christelijke gezinnen zouden Gods trouw, geduld en ontferming niet alleen moeten verkondigen, maar ook zichtbaar moeten maken in hun dagelijkse zorg, vanuit het besef dat zij uiteindelijk rekenschap afleggen aan God.