Pieter, Greet en Kees gaven dit landgoed in Vries weer de allure die het verdient. 'Naar een knarrenhof gaan we nooit'
In dit artikel:
Pieter Battjes (73), zijn zus Greet (78) en partner Kees Andriesse (78) krijgen de Cultuurfonds Onderscheiding voor hun decennialange, vrijwillige inzet voor het behoud en herstel van monumentaal erfgoed in Drenthe. De onderscheiding kwam voor het trio als een verrassing; Pieter reageerde kort: „Dit is wel heel mooi, ja.” De officiële uitreiking vindt plaats op 27 mei in Fort de Batterijen in Nieuwegein.
Wat ooit begon als één man die een vervallen villa kocht, groeide uit tot een levenswerk. Pieter woont al zo’n 42 jaar in de villa op landgoed Bosch en Vaart in Vries (het landgoed dateert uit 1881). In 1984 kocht hij de op dat moment verwaarloosde buitenplaats; later voegden zus Greet en Kees zich bij hem. Vijf avonden per week eten zij samen en combineren dat met werkoverleg. Ruim 25 jaar geleden openden ze het circa zestien hectare grote terrein voor publiek, na afspraken met de gemeente die hen onder meer een dienstwoning en een eigen grafheuvel garandeerden.
Het drietal richtte in 2013 Stichting Bosch en Vaart op om de toekomst van het landgoed en andere rijksmonumenten veilig te stellen en vermijding van versnippering door verkoop te voorkomen. Onder de stichting vallen naast het landgoed in Vries ook panden zoals boerderij De Reesthorst (De Schiphorst), hoeve De Kale Kluft (Ruinerwold) en het Evesingehus bij Meppel. Vrijwilligers voeren er onderhoudswerk uit: rozen snoeien, hagen knippen en exotische plantenbeheer—kenmerkend voor buitenplaatsen waar reizigers planten introduceerden.
De motivatie van het drietal is praktisch en idealistisch tegelijk: herstellen wat verwaarloosd is en openbare toegankelijkheid garanderen. Pieter wordt door de anderen beschreven als visionair: hij ziet in oude troep de mogelijkheden en werkt vanuit een sterk voorstellingsvermogen, terwijl Greet en Kees veelal in uitvoering handelen. Om continuïteit te waarborgen namen zij de stichting als structuur, zodat het landgoed niet door erfgenamen of makelaars kan worden opgesplitst.
Het beheer van het landgoed is kleinschalig en sober van aard. Hun inkomsten zijn vooral gebaseerd op pensioeninkomsten van Greet en Kees; Pieter ontvangt AOW. Ze leven spaarzaam, gebruiken een oude auto en sparen op uitgaven als uit eten gaan of alcohol. De dagelijkse routine combineert privé en werk: gezamenlijk koken en eten, waarna vaak nog praktisch overleg volgt. Hun inzet is vooral vrijwilligerswerk; vrijwilligers mogen binnen Pieter’s kaders kiezen wat ze doen.
Pieter, Greet en Kees geven aan door te willen blijven werken zolang ze kunnen lopen; een overplaatsing naar een zorglocatie sluiten ze uit — zij zien hun levensinvulling verbonden met het behoud van deze plekken. De onderscheiding erkent niet alleen het herstel van één landgoed, maar ook hun bredere bijdrage aan het behoud van rijksmonumenten in de regio Drenthe.