Peter Faber ging dwars en uitdagend tegen de regels in

In dit artikel:

Acteur Peter Faber is donderdag op 82-jarige leeftijd na een kort ziekbed overleden in Amsterdam. Zijn nabestaanden maakten dat vrijdag bekend. Begin juli was hij opgenomen in het OLVG met ernstige hartproblemen die niet meer behandeld konden worden. Hij overleed vredig in het bijzijn van zijn naasten. Maandag kunnen belangstellenden tussen 10.00 en 12.00 uur afscheid van hem nemen in Het Zonnehuis in Amsterdam-Noord.

Faber werd op 9 oktober 1943 geboren in het Beierse Schwarzenbach an der Saale en groeide op in Amsterdam-Noord. Op jonge leeftijd wilde hij naar zee, maar via een rol in een openluchttheater ontdekte hij zijn liefde voor het toneel. Hij werd in 1970 medeoprichter van Het Werkteater, een vernieuwend acteurscollectief dat theater buiten de traditionele schouwburgen maakte. De groep speelde op onder meer straten, pleinen, scholen, ziekenhuizen en in psychiatrische instellingen, vaak met sociaal geëngageerde voorstellingen.

Een bekend voorbeeld daarvan was Toestanden uit 1972, waarin Faber patiënten van een psychiatrische inrichting meenam naar buiten voor een barbecue. De scène typeerde zijn vrijgevochten speelstijl en de anti-psychiatrische tijdgeest. Het Werkteater werkte zonder vaste regisseur of dramaturg en nam gezamenlijk de artistieke beslissingen. Faber paste met zijn energieke en tegendraadse houding goed binnen die werkwijze. Hij weigerde in 1975 aanvankelijk de Louis d’Or, omdat individuele prijzen volgens het collectief niet bij hun gezamenlijke idealen pasten. Later won hij de belangrijkste Nederlandse toneelprijs alsnog tweemaal, voor zijn rollen in Het Koekoeksnest en Avondrood.

Toen Het Werkteater in de jaren tachtig uiteen begon te vallen, bouwde Faber een brede carrière op in toneel, musicals, film en televisie. Hij speelde onder meer in De Jantjes, Peter Pan, Keetje Tippel, Max Havelaar, Soldaat van Oranje, Ciske de Rat, Schatjes!, Mama is boos! en A Bridge Too Far. Ook was hij te zien in series als Baantjer, Flodder, Onderweg naar Morgen en Goede tijden, slechte tijden. In 2005 speelde hij onder regie van Helmert Woudenberg de hoofdrol in Dagboek van een Gek, een voorstelling die aansloot bij zijn voorkeur voor personages en verhalen die zich tegen het normale verzetten.

Faber bleef tot op hoge leeftijd actief en gaf daarnaast les aan toneel- en musicalopleidingen. In 2008 richtte hij de Peter Faber Stichting op, waarmee hij jongeren uit Amsterdam-Noord en Tuindorp Oostzaan kansen wilde bieden die hij naar eigen zeggen zelf had gemist. Zijn laatste filmrol was in Sweet Dreams (2023), waarin hij samen met zijn zoon Jesse speelde. Ook was hij recent nog op televisie te zien. Met zijn werk bij Het Werkteater en zijn latere optredens maakte Faber theater volgens zijn ideaal: toegankelijk, reizend en bedoeld voor iedereen.