Pensioenfonds snijdt in VS-beleggingen: verstandig beleid of politiek activisme?
In dit artikel:
Het grootste Nederlandse pensioenfonds ABP heeft tussen maart en september 2025 zijn positie in Amerikaanse staatsobligaties met ongeveer 10 miljard euro afgebouwd: van ruim 29 naar circa 19 miljard euro. Deze herallocatie wordt in verband gebracht met de groeiende onzekerheid rond het Amerikaanse beleid onder president Donald Trump — zoals handelsdreigingen en druk op de centrale bank — die traditionele ‘veilige havens’ minder vanzelfsprekend maakt.
Het vrijgekomen kapitaal is grotendeels herbelegd in Europese staatsleningen: Duitse obligaties namen met ruim 6 miljard euro toe en Nederlandse met bijna 3 miljard. Die stap wijst op een voorkeur voor stabiliteit binnen de eurozone en op afdekking van valutarisico’s en geopolitieke spanningen buiten Europa. ABP geeft geen commentaar op afzonderlijke transacties en benadrukt dat de beleggingsmix is gericht op bescherming van deelnemers.
De beslissing leidt tot politieke en publieke vragen, omdat ABP eerder investeringskeuzes maakte die als politiek of ideologisch werden gezien en die het fonds veel geld kostten. Recent voorbeeld: een investering van 27 miljoen euro in het Zweedse staalbedrijf Stegra (voorheen H2 Green Steel), dat volgens berichtgeving een financieringstekort van 1,5 miljard euro heeft en dreigt te failleren. Stegra, gepromoot als voorbeeld van groene industrie, kent grote vertragingen en kostenoverschrijdingen; investeerders vrezen hun inleg te verliezen. Dat sluit aan bij de eerdere mislukking rond Northvolt — ook een door duurzame ambities gedragen project waar ABP betrokken was.
Critici, onder wie politici en economen, verwijten het fonds een te activistische, idealistische beleggingsstrategie; eerdere verkoop van winstgevende technologie- en industriële aandelen leverde volgens schattingen miljarden aan gemiste opbrengsten op. Tegenstanders vragen zich af of de huidige verschuiving naar Europese obligaties puur marktreactie is of deels ook een politiek signaal richting Washington. Voor deelnemers blijft de kernvraag: brengt ideologie opnieuw onnodig risico met zich mee voor hun pensioenopbouw?