Pechstudenten krijgen 2000 euro extra compensatie

In dit artikel:

In 2015 verdween de basisbeurs; in plaats daarvan moesten studenten geld lenen bij de overheid. Ruim 760.000 betrokkenen noemen zichzelf sindsdien de “pechgeneratie”, omdat veel van hen na hun studie met forse schulden bleven zitten — vaak tienduizenden euro’s.

Anne‑Thaya Bonzet (27) is een voorbeeld: zij begon in 2017 aan Liberal Arts and Sciences in Utrecht, werkte naast haar studie en kon weinig steun van thuis krijgen. Haar studieschuld loopt bijna op tot €50.000. Door de rente (in haar geval 2,56%) steeg de schuld snel, waardoor ze besloot versneld af te lossen. Dat beperkt nu haar financiële ruimte: ze maakt zich zorgen over het kopen van een huis en merkt de ongelijkheid tussen studenten met vermogende ouders en zij zonder. Bonzet had liever een verlaging van de rente en een publieke erkenning van het beleid dan een kleine eenmalige uitkering.

Ook Pepijn Welvaarts (29), die in 2018 met rechten begon en nu bestuurskunde studeert, schat zijn schuld rond de €50.000. Hij ervaart veel onzekerheid en stress over zijn toekomstmogelijkheden, zoals het verkrijgen van een hypotheek. De recent aangekondigde tegemoetkoming ziet hij vooral als politieke symptoombestrijding: het vermindert de lasten bij hem slechts marginaal.

Nationaal beleid: het leenstelsel was bedoeld om onderwijs toegankelijker te houden en de kwaliteit te verbeteren, maar de beloofde kwaliteitswinst bleef uit en het systeem leidde tot hoge individuele schulden. In 2023 werden wijzigingen teruggedraaid en er werd ongeveer €1 miljard gereserveerd om gedupeerden te compenseren. In 2025 zijn al tegemoetkomingen afgesproken, tot maximaal ongeveer €3.740 per student, zowel als financiële compensatie als vergoeding voor gemiste kwaliteitsverbeteringen — maar studentenorganisaties vinden dit onvoldoende. Veel getroffen studenten pleiten voor volledige compensatie van de verdwenen basisbeurs en structurele maatregelen (zoals lagere rente) om de ongelijkheid en langetermijneffecten op woon- en loopbaankeuzes te beperken.