Parker Woodroof (41) emigreerde uit de VS naar Amsterdam: 'We weten dat we in een huizencrisis zijn gestapt en proberen hier bescheiden te leven'

In dit artikel:

Parker Woodroof (41) verhuisde vijf maanden geleden met zijn vrouw Rachel en hun twee dochters van Minnesota naar Amsterdam. Wat begon als een terugkeer naar een stad waar ze eerder vakantie hadden gevierd, werd een definitieve stap: het gezin verkocht huis, auto’s en gaf beide banen op — Woodroof had een vaste aanstelling als universitair hoofddocent — omdat ze het politieke en sociale klimaat in de VS onhoudbaar vonden. Oorzaken waren persoonlijke trauma’s (het verlies van een kind, een ernstig sportongeluk waarbij hij een vinger verloor), een schietincident bij de school van hun jongste dochter en een groeiende vrees voor toenemend wapengeweld, politieke vijandigheid en anti-lhbtq-retoriek. Een vriend die mariniers inzette ten bate van ICE was voor Woodroof de laatste druppel.

Het gezin kreeg een DAFT-visum (Dutch-American Friendship Treaty) voor twee jaar en leeft voorlopig van spaargeld; Woodroof werkt aan het opzetten van zijn ethische-AI bedrijf Humanum Huis en zijn vrouw is gestart met een counseling- en coachingpraktijk. Ze vonden hun appartement via een expatmakelaar en wonen nu vlakbij het Vondelpark in de Lomanstraat. Het dagelijks leven daar — fietsen in plaats van autorijden, meer buiten zijn, musea bezoeken met de Museumjaarkaart — ervaart het gezin als rustgevender: Woodroof zegt dat hun mentale gezondheid sterk verbeterd is en dat het leven in Amsterdam “kalmer, vrijer, veiliger en menselijker” aanvoelt.

Tegelijk erkent hij het voorrecht waarmee ze konden vertrekken. De hoge huurprijzen en de huizencrisis in Amsterdam maken duidelijk dat hun komst ook impact heeft op de lokale woningmarkt; daarom benadrukt Woodroof dat vertrekkende Amerikanen met dergelijke privileges bescheidenheid moeten betrachten, de cultuur moeten leren en willen bijdragen aan de samenleving in plaats van alleen te nemen. Hoewel ze het moeilijk vonden om de VS te verlaten — en zich bewust zijn van de politieke gevolgen daarvan — zeggen ze vastbesloten te zijn hun toekomst in Amsterdam op te bouwen en via hun werk hier een positieve bijdrage te leveren.