Palliatieve arts Berlijn mogelijk schuldig aan negentig moorden
In dit artikel:
Palliatief arts Johannes M., een getrouwde Duitse man en vader, wordt verdacht van het vermoorden van minstens vijftien patiënten en mogelijk tot negentig slachtoffers. Volgens de aanklacht zou hij tussen de herfst van 2021 en de zomer van 2024 bij veelal nietsvermoedende patiënten thuis zijn gekomen en hen eerst hebben verdoofd met midazolam of diazepam. Daarna zou hij in het geheim een dodelijke dosis spierrelaxantia—mivacurium of pancuronium—hebben toegediend, waardoor ook de ademhalingsspieren stilvielen en de patiënten snel stierven. Soms zouden er later sporen zijn gewist, bijvoorbeeld door brand te stichten.
De zaak speelt zich af voor de oudste rechtbank van Berlijn; de verdachte zat tijdens de zitting in een kooi met tralies en werd door bewakers nauwlettend in de gaten gehouden. Johannes M. werkte eerder bij MVZ Tempelhof en later bij AHK Pflege‑Team als arts in de palliatieve zorg. Justitie beschouwt zijn handelen niet als toegestane hulp bij sterven, maar vervolgt hem wegens moord of poging daartoe, omdat actieve levensbeëindiging in Duitsland strafbaar is — mede gevoelig door de geschiedenis van grootschalige, gedwongen euthanasie in de nazitijd. Openbaar aanklager eist na een eventuele veroordeling levenslange tbs‑plaatsing (ter beschikkingstelling) om toekomstig gevaar te beantwoorden.
Forensisch psychiater Dagny Luther onderzoekt de geestelijke toestand en toerekeningsvatbaarheid van de verdachte en beoordeelt het risico op recidive. Zij geeft aan dat de patiënten allemaal ongeneeslijk en ernstig ziek waren en dat de arts in plaats van hun kwaliteit van leven te verbeteren, hun leven zou hebben beëindigd. Een van de vermoedelijke eerste slachtoffers was de 25‑jarige Kadiatou D., die na toediening van de middelen snel verlamd raakte en stikte. Ook de 61‑jarige Demir A. behoort tot de aangemelde gevallen; haar dochter vertelde dat haar moeder herstellende was van een kankeroperatie en dat de arts de laatste persoon was die bij haar was voordat zij levenloos werd aangetroffen.
De politie onderzoekt nog zo’n 75 mogelijke extra gevallen. De zaak past in een zorgwekkende trend van zorgverleners die zelfstandig medische beslissingen nemen die uitmonden in dodelijke handelingen; de uitkomst van het psychiatrisch onderzoek en het strafproces zal bepalen of en hoe de verdachte langdurig veilig geplaatst en behandeld wordt.