Pakistan en India clashen in Kashmir, hoe sterk zijn hun legers en wie dreigt als eerste atoombom in te zetten?

In dit artikel:

De spanningen tussen India en Pakistan, twee aartsrivalen in Zuid-Azië, escaleren en roepen vragen op over de militaire kracht van beide landen, die tevens beschikken over aanzienlijke nucleaire arsenalen. India telt ongeveer 1,4 miljard inwoners en beschikt over een militair budget van circa 86 miljard dollar in 2024, goed voor een plek in de top vijf wereldwijd. Pakistan, met 240 miljoen inwoners, besteedt daarentegen zo'n 10 miljard dollar aan defensie. Hoewel bevolkingsaantallen zeker niet alles zeggen, schetsen deze cijfers een belangrijk kader.

Militair-technologisch gezien heeft India een duidelijk voordeel, mede dankzij een sterke eigen wapenindustrie en diversificatie van leveranciers uit Rusland, Frankrijk, de VS en Israël. Pakistan is daarentegen sterk afhankelijk van China voor tanks, vliegtuigen en ander materieel, met aanvullende hulp uit Turkije en in mindere mate nog oudere Amerikaanse wapens.

Qua mankracht en uitrusting zijn de verschillen kleiner dan bij budget en technologie: India bezit veertig divisies, ruim 4800 tanks, bijna 1,4 miljoen actieve militairen en 2,1 miljoen reservisten. Pakistan beschikt over 650.000 actieve soldaten, zo'n 2200 tanks en een luchtmacht van 500 jacht- en aanvalsvliegtuigen tegenover 600 bij India. Op zee is India echter dominant met vliegdekschepen, zestien onderzeeboten en diverse schepen, terwijl Pakistan een relatief bescheiden marine heeft.

Beide landen hebben elk ongeveer 160 tot 170 kernkoppen, wat hen tot nucleaire machten maakt die elkaar wederzijds afschrikken. India hanteert politiek van 'no first use', maar Pakistan heeft duidelijk verklaard dat het bereid is kernwapens in te zetten bij een militaire invasie door India. Deze complexe balans van conventionele en nucleaire macht onderstreept de fragiele veiligheidssituatie in de regio waar een gewapend conflict verregaande gevolgen zou kunnen hebben.