Overlevenden Spaanse treinramp: 'Mensen gaan dood, maar je kan niks doen'
In dit artikel:
Bij een botsing tussen twee hogesnelheidstreinen zondagavond rond 19.45 uur bij Adamuz (nabij Córdoba) in Spanje zijn minstens 39 mensen omgekomen en raakten tientallen anderen gewond. De crash gebeurde op de lijn tussen Madrid en de zuidelijke steden Sevilla en Málaga. Hulpdiensten houden er rekening mee dat het dodental nog kan stijgen.
Overlevenden schetsen chaotische taferelen: Ana, die in de Iryo-trein zat met 316 passagiers, vertelt dat de trein één kant op kantelde en dat het "toen donker werd" terwijl er overal geschreeuwd werd. De laatste drie wagons van haar trein ontspoorden en kwamen tegen de tegemoetkomende Alvia-trein aan; andere passagiers haalden haar via een raam naar buiten. Brandweerpersoneel bevrijdde haar zus uit het wrak. Inmaculada, die in de tegemoetkomende Alvia-trein zat, zegt dat de eerste drie rijtuigen volledig van de rails raakten en dat enkele wagons vier meter van een spoordijk vielen. Zij beschrijft hoe stoelen lossloegen en dat ze dacht dat ze zou sterven: "Stoelen vlogen los. Het was pure waanzin." Sommige mensen moesten via het dak de trein verlaten.
Overlevenden en ongedeerden worden in een noodopvang van het Rode Kruis in Adamuz verzorgd; vanaf de plek van het ongeluk reden de hele nacht bussen om slachtoffers naar de opvang en ziekenhuizen te brengen. Maandagochtend meldden hulpdiensten dat alle inzittenden uit de treinen waren geëvacueerd. Reddingswerkzaamheden blijven ingewikkeld vanwege de moeilijk bereikbare plaats van het ongeval.
De precieze oorzaak is nog onduidelijk en wordt onderzocht. Álvaro Fernández Heredia van spoorwegmaatschappij RENFE (waar Alvia onder valt) verklaarde dat menselijke fout volgens hem niet de oorzaak is, omdat het veiligheidssysteem fouten automatisch corrigeert; hij wees op mogelijke problemen met materieel of infrastructuur als alternatieve verklaringen.
De ramp onderstreept de zware gevolgen van treinongevallen op drukke hogesnelheidslijnen en richt de aandacht op onderzoek naar technische en infrastructurele oorzaken. Naast fysieke verwondingen is er ook aandacht voor psychologische opvang van overlevenden en nabestaanden.