Over muren en zeeën heen meezingen met de kerk der eeuwen

In dit artikel:

De zondag blijft voor de auteur een bijzondere dag: niet alleen vanwege het samenkomen met de gemeente om Gods Woord te horen, maar ook door vaste gewoonten die de dag kleur geven. De ochtend begint met een gekookt eitje en een fietsrit van dertien kilometer naar de kerk, langs een beek en het Apeldoorns Kanaal. Daarna volgen twee kerkdiensten, lezen, en een eenvoudig avondmaal — een soepje met een broodje, een gewoonte afkomstig van de Zeeuwse voorouders van zijn vrouw, gekozen vanwege het gemak.

Hoewel de dag rustig oogt, is hij aan het eind vaak vermoeiend; het beluisteren van meerdere preken kost meer energie dan verwacht. Wanneer lezen en puzzelen niet meer lukken, zoekt de auteur ontspanning in muziek op de iPad: cantates van Bach, gedeelten uit de Matthäus Passion, delen uit Händels Messiah en het Miserere van Allegri passeren regelmatig de revue.

Als afsluiter luistert hij graag naar traditionele gemeentezang via de website van Martijn de Groot — die hij onlangs ontdekte als collega bij De Banier — met opnamen van kerken zoals die van Peter Masters in Londen en de Grace Community Church uit Californië. Het hoogtepunt vormt de Westminster Chapel met Martyn Lloyd-Jones; diens ingetogen, toegewijde zang ontroert hem en geeft het gevoel mee te zingen met de kerk door de eeuwen heen. Die verbondenheid is voor hem meer dan sentiment: het is oefening in gemeenschappelijke zang en een manier om de universele kerk te ervaren.