Ov-haltes in Amsterdam zijn lang niet zo toegankelijk als de gemeente voorspiegelt, oordeelt Rekenkamer

In dit artikel:

Amsterdam schetst volgens de Rekenkamer een te optimistisch beeld van de toegankelijkheid van bus- en tramhaltes. In een donderdag verschenen rapport blijkt dat van 91 haltes die in de gemeentelijke administratie als volledig toegankelijk staan, er in de praktijk veel minder echt aan alle eisen voldoen: de onderzoekers vonden er slechts 16 die overal aan voldeden.

De kritiek draait vooral om de manier waarop de gemeente meet. Amsterdam telt te weinig technische en praktische voorwaarden mee, zoals voldoende draaicirkel voor rolstoelen, verschillen in hoogte tussen halte en stoep en de vraag of een halte voor druk gebruik breed genoeg is. Daarnaast zijn de gebruikte gegevens verouderd of onvolledig: haltes worden maar eens in de vier jaar gecontroleerd en sommige haltes die niet meer in gebruik zijn, staan nog steeds in het bestand. Daardoor komen volgens de Rekenkamer ook onbetrouwbare percentages in begroting en jaarverslag terecht, zoals 38 tot 41 procent toegankelijke haltes.

De gevolgen zijn groot voor reizigers met een beperking, omdat dezelfde onjuiste gegevens ook in reisinformatie worden gebruikt. Daardoor kunnen zij hun reis minder goed plannen. De Rekenkamer wijst verder op concrete gebreken bij haltes, zoals ontbrekende geleidelijnen, waarschuwingsstenen of veilige oversteekmogelijkheden. Ook vindt de Rekenkamer dat de gemeente te weinig onderscheid maakt tussen een druk overstappunt en een nauwelijks gebruikte halte.

Het advies aan de gemeente en de Vervoerregio Amsterdam is om eerst nauwkeurig vast te leggen welke haltes echt toegankelijk zijn en daarna te bepalen welke locaties het belangrijkst zijn voor reizigers met een beperking, bijvoorbeeld bij ziekenhuizen of OV-knooppunten. De timing is gevoelig: Amsterdam en de VRA willen het aandeel toegankelijke haltes de komende jaren verder verhogen, maar dat botst volgens het rapport met de ambitie van een inclusieve stad.