'Our Land' is een bij vlagen woedend en wanhopig protest tegen hedendaags kolonialisme

In dit artikel:

Met Our Land maakt Lucrecia Martel haar eerste documentaire, een felle aanklacht tegen de verkaveling en toe-eigening van het Argentijnse oerwoud. De film opent met beelden die laten zien hoe ongerept landschap wordt opgedeeld in bouwkavels, en stelt steeds de vraag: van wie is dit land eigenlijk?

Het verhaal begint bij de dood van Javier Chocobar, leider van de inheemse Chuschagasta-gemeenschap, die in oktober 2009 omkwam tijdens een confrontatie met ondernemer Dario Amín en twee anderen. Zij kwamen het gebied binnen met het plan een mijn te exploiteren en beweerden dat het land van hen was. Negen jaar later volgt het proces, waarin de verdediging stelt dat er geen sprake was van moord en bovendien dat de Chuschagasta’s geen recht hebben op het gebied omdat hun volk volgens hen niet meer zou bestaan en geen eigendomspapieren heeft.

Martel gebruikt die rechtszaak als vertrekpunt, maar maakt er vooral een betrokken portret van een gemeenschap die vecht voor erkenning, grond en bestaansrecht. Via onder meer Chocobars weduwe en zijn jonge neef Alberto laat ze zien hoe armoede, politieke onrust, geweld en voortdurende dreiging van onteigening het leven in het gebied bepalen. Our Land is daarmee niet alleen een film over een misdaadzaak, maar ook een woedend protest tegen modern kolonialisme en landroof.