(Oude) politieke cultuur

In dit artikel:

De Belgische politiek wordt opnieuw gekenmerkt door openlijke ruzies, veto’s en persoonlijke steken onder water. Dat bemoeilijkt niet alleen de samenwerking binnen de regeringen, maar ook de zoektocht naar miljardenbesparingen: de federale regering moet ongeveer 10 miljard euro vinden, de Vlaamse regering 2 miljard.

Vooral CD&V lijkt zich dit weekend tegen coalitiepartner N-VA te keren. Voorzitter Sammy Mahdi uit kritiek op N-VA-ministers en op dossiers zoals de subsidies voor de luchthaven van Deurne, de Antwerpse fietsbrug, een mogelijk verbod op sociale media voor jongeren onder 15 jaar en het onderwijsbeleid van Zuhal Demir. Ook viceminister-president Hilde Crevits verwijt N-VA dat de Vlaamse belangen onvoldoende in de verf worden gezet. De scherpe uitspraken wijzen op een broeierige verhouding tussen de kleinste en de grootste partij in de Vlaamse regering.

Een tweede twistpunt is de benoeming van de gouverneur van West-Vlaanderen. CD&V wil die functie behouden en beroept zich daarbij op het grote aantal CD&V-burgemeesters. Traditioneel worden gouverneurs echter verdeeld volgens de machtsverhoudingen en de methode-D’Hondt. Volgens die logica zou Vooruit, dat vandaag geen gouverneur levert, aanspraak kunnen maken op de post. Vooruit houdt zich voorlopig afzijdig en wil zich concentreren op de begroting. Ook minister Ben Weyts (N-VA) noemt de kwestie geen prioriteit. Hoewel gouverneurs officieel apolitieke ambtenaren zijn, gaan de posten in de praktijk vrijwel altijd naar politici.

Ten slotte laait het interne conflict bij Open Vld opnieuw op. Een botsing tussen partijvoorzitter Frédéric De Gucht en Vlaams fractieleider Egbert Lachaert leidde tot het vertrek van Lachaert. Daarmee bevestigt de partij volgens de analyse haar reputatie van openlijke interne machtsstrijd, een patroon dat teruggaat tot de ruzies rond Guy Verhofstadt en Karel De Gucht en later terugkwam bij onder anderen Eva De Bleeker, Gwendolyn Rutten en Alexander De Croo.

Ondertussen wordt gespeculeerd over de politieke toekomst van Lachaert. Hij zou zich kunnen aansluiten bij MR Vlaanderen, het project van Georges-Louis Bouchez, of bij DURF van Maurits Vande Reyde. De Gucht probeert hem binnen Open Vld te houden, maar de partij heeft dringend behoefte aan eensgezindheid en nieuwe kiezers. De opeenstapeling van conflicten dreigt haar aantrekkingskracht verder te ondermijnen.