Oud-galeriehouder Hans Gieles (69) ontvangt 1558 euro AOW per maand: 'Ik kan ik al mijn rekeningen betalen en houd ik zelfs nog wat over'
In dit artikel:
Hans Gieles (69), voormalig galeriehouder en organisator van kunstbeurzen, leeft sinds zijn pensionering van 1.558 euro AOW per maand en woont in een sociale huurwoning van 75 m² op het Westerdokseiland in Amsterdam. De huur bedraagt 713,22 euro per maand; de muren van zijn appartement hangen vol kunst en hij kreeg van de gemeente een eenmalige bijdrage van 3.600 euro om het huis in te richten. Acht jaar geleden was zijn leven heel anders: na een scheiding en een depressie raakte hij thuisloos en belandde hij in de bijstand.
In 2018 meldde Gieles zich bij de sociale dienst op de Jan van Galenstraat en verbleef aanvankelijk in de nachtopvang in Amsterdam-Noord, waar hij overdag in een Starbucks zat te schrijven. Via opvang van het Leger des Heils en hulporganisatie HVO‑Querido kwam hij uiteindelijk in een woonproject in De Pijp en daarna in zijn huidige woning. Hij noemt het onderbrengen in betaalbare woonruimte “een lot uit de loterij” en erkent dat geluk een grote rol speelde in zijn herstel.
Gieles heeft bewust geen aanvullend pensioen opgebouwd en leeft zuinig maar selectief: hij spaart op energiekosten (bijvoorbeeld water koken met de waterkoker), vervangt spullen pas als ze echt stuk zijn en koopt geen dure apparatuur (een laptop van 450 euro gaat jaren mee). Zijn belangrijkste uitgaven zijn shag (ongeveer drie pakjes per maand) en naar eigen zeggen “ongeveer een fles wijn per dag”; kunst blijft zijn passie en daar besteedt hij af en toe aan. Hij doet boodschappen vooral bij de dichtstbijzijnde Albert Heijn en let op aanbiedingen. Voor comfort koos hij kleurrijke vloerbedekking boven goedkoop laminaat.
Culturele uitjes en horeca zijn inmiddels zeldzaam vanwege de kosten; hij vult zijn dagen vooral met lezen, het schrijven van verhalen op Facebook en lange telefoongesprekken met vrienden en familie. Vanuit zijn ervaring met depressie zegt Gieles dat rust belangrijker is dan veel geld: “rust is het allerbelangrijkste.” Zijn boodschap is dat het, ook in een dure stad als Amsterdam, mogelijk is rond te komen met beperkte middelen als je woonlasten relatief laag zijn en je zuinig leeft.
Gieles benadrukt dat zijn situatie iedereen kan overkomen en waardeert de hulp die hij kreeg om weer op te bouwen. Zijn verhaal illustreert hoe sociale vangnetten en betaalbare huisvesting cruciaal kunnen zijn voor herstel na persoonlijke tegenslag, en toont tegelijkertijd de keuzes en offers die nodig zijn om financieel rond te komen op een AOW-uitkering.