Oranje Nassau moet via de nacompetitie het eersteklasserschap redden. 'Overeind blijven, dat verdient deze groep en deze club'
In dit artikel:
Oranje Nassau staat na een slecht seizoen op het randje van degradatie. In Leeuwarden verloor ON zaterdag met 1-0 van Blauw Wit ’34, waardoor de ploeg nacompetitie moet spelen om het hoofdklasse‑niveau te behouden. Op 6 juni wacht de winnaar van SWZ – Gorecht; bij succes volgt nog een beslissende finale.
Aanvoerder Ruendel Martina eindigde gebroken op het kunstgras en beeldde samen met zijn teamgenoten de collectieve ontgoocheling uit: uitgeput, aangeslagen en teleurgesteld. Spelers als Ezra Schrijver weigerden veel vragen te beantwoorden; Benjamin van Laar, recent overgekomen van Zeerobben en met een transfer naar Harkemase Boys in het verschiet, benadrukte dat de ploeg zich moet herpakken en vechten voor de club.
Trainer Jesse Nienhuis, die volgend seizoen assistent wordt bij FC Groningen, begon zijn tijdelijke klus veelbelovend maar zag de opleving helaas uitdoven. Volgens hem spelen drie factoren een rol in de terugval: langdurige blessures aan sleutelspelers (onder meer Rick Wiersma en keeper Erwin Heidekamp), pech in cruciale momenten en soms gemakzuchtig spel. Oranje Nassau verloor in de aanloop naar Leeuwarden vijf duels op rij.
In de wedstrijd had ON genoeg kansen om een punt veilig te stellen of te winnen: grote mogelijkheden voor Mart Nijhof (op aangeven van Benjamin Cissé), kansen voor Sven Kesimaat en een geplaatst schot van Martina dat werd gekeerd. Kort na rust maakte Kian Kleefstra namens Blauw Wit ’34 de beslissende 1-0 (53’). Doelman Ruben Stuiver keepte sterk en werd later zelfs als man van de wedstrijd bestempeld; in de slotfase stormde hij mee naar voren, maar de gelijkmaker viel niet.
Blauw Wit ’34, dat eerder trainer Patrick Zwart ontsloeg en Bert Hollander als motivatiecoach inschakelde, is niet alleen een voetbalclub maar ook maatschappelijk actief met onder andere een G‑team en andere sociale projecten. De wedstrijd trok circa 600 toeschouwers en eindigde met gespannen emoties in en rond de Oranje Nassau‑dugout: ongeloof, woede en de bittere wetenschap dat nog twee opeenvolgende overwinningen nodig zijn om degradatie te ontlopen.