Oproepen tot vrede en diplomatie maakt je niet automatisch pro-Poetin

In dit artikel:

De auteur spreekt steun uit voor het Nationaal Vredesprotest dat aanstaande zondag op de Dam wordt gehouden, zonder het manifest van De Nieuwe Vredesbeweging of alle vier de protesteisen volledig te onderschrijven. Volgens de auteur is het Nederlandse debat over defensie en Oekraïne sterk gepolariseerd: wie kritiek heeft op militarisering wordt al snel als pro-Poetin of anti-Oekraïne weggezet, terwijl voorstanders van meer defensie-uitgaven als oorlogszuchtig kunnen worden gezien.

Die etiketten doen volgens de auteur geen recht aan de uiteenlopende redenen waarom organisaties als Extinction Rebellion, PROTEST, FNV en Dolle Mina aan het protest deelnemen. Zij maken zich onder meer zorgen over de gevolgen van hogere defensie-uitgaven voor het klimaat, jongeren die mogelijk dienstplichtig worden en de afbraak van sociale voorzieningen. Ook het protestmanifest waarschuwt dat de nieuwe NAVO-norm van 5 procent van het bbp ten koste kan gaan van publieke diensten en sociale zekerheid. Daarnaast wordt kritiek geuit op beperkingen van het demonstratierecht, ruimere bevoegdheden voor inlichtingendiensten en besluitvorming over veiligheid buiten het publieke debat.

De auteur vindt de eisen om sociale afbraak en steun aan Amerikaanse en Israëlische oorlogen te stoppen verdedigbaar, maar noemt de oproepen tot vrede in Europa en een volledig onafhankelijke Nederlandse vredespolitiek deels naïef. Het stopzetten van wapensteun aan Oekraïne en onduidelijkheid over democratische besluitvorming rond NAVO- of EU-verplichtingen kunnen volgens de auteur de Europese veiligheid ondermijnen. Rusland onder Vladimir Poetin vormt volgens de auteur wel degelijk een bedreiging, waardoor Europa voldoende defensieve afschrikking en onderlinge eensgezindheid nodig heeft. Tegelijk wordt de NAVO-norm van 5 procent als buitensporig bestempeld; volgens de auteur moet Europa met minder middelen en meer innovatie voldoende weerbaar kunnen zijn.

Naast militaire afschrikking pleit de auteur voor diplomatieke druk, mogelijk via landen uit het BRICS-blok, en voor een toekomstperspectief voor Rusland als het de oorlog beëindigt en zich uit Oekraïne terugtrekt. Uiteindelijk draait het volgens de auteur om een opener debat over wat veiligheid betekent, wat defensie moet beschermen en wie de kosten draagt. Extra uitgaven zouden niet opnieuw vooral op werkenden en kwetsbaren mogen worden afgewenteld. Werkelijke veiligheid vraagt volgens de auteur ook om sociale zekerheid, diplomatie, de-escalatie en internationale samenwerking.