Oppositieleider Taiwan wekt wrevel met 'vredesreis'

In dit artikel:

De KMT-oppositieleider Cheng Li-wun heeft deze week een omstreden bezoek aan China gebracht, wat zowel in Taiwan als daarbuiten voor wrevel zorgt. Cheng, in november tot partijvoorzitter gekozen, reisde naar onder meer Shanghai en Nanjing (waar ze het mausoleum van Sun Yat‑sen bezocht) en hoopt later deze week mogelijk president Xi Jinping te ontmoeten; die afspraak was donderdag nog niet bevestigd. Met haar trip probeert ze te laten zien dat haar partij wél toegang tot Peking heeft — een contrast met de ongenodigde en door China bestempelde “separatist” president Lai Ching‑te van de regerende DPP.

Peking ziet Taiwan sinds 1949 als een afvallige provincie en versterkt die claim regelmatig met militaire patrouilles en oefeningen. President Lai benadrukt dat echte vrede alleen kan komen via garantiën voor Taiwans soevereiniteit en een sterkere defensie, maar zijn pogingen voor extra defensiebudget worden tot nu toe in het parlement door de oppositie tegengehouden. De Verenigde Staten, die vorig jaar een grote wapendeal met Taiwan afsloten, volgen Chengs reis met argwaan; Amerikaanse bezoekers in Taipei riepen Taiwan op snel de extra defensie-uitgaven goed te keuren.

Analisten beschouwen Chengs reis vooral als binnenlandse PR: zij heeft maanden gehengeld naar een uitnodiging en wil aan kiezers laten zien dat de KMT pragmatisch met China kan omgaan en economische banden kan bevorderen om grootschalig conflict te vermijden. Binnen de KMT zelf bestaat verdeeldheid over de stap, en recente peilingen tonen terugval voor de nationalistische partij — een kwetsbaarheid voorafgaand aan lokale verkiezingen later dit jaar. China kan van het bezoek profiteren door te tonen dat het directe gesprekspartners in Taiwan heeft en daarmee de zeggenschap van de VS over de kwestie te relativeren.

Cheng, voormalig talkshowhost, zocht bewust de media-aandacht (bij een tussenstop zei ze bijvoorbeeld “vogels, geen raketten mogen door de lucht vliegen”) en speelt in op onvrede over de huidige beleidslijn rond veiligheid en relaties met grote mogendheden.