Opleving in hervormde Kapelkerk Drachten; „Ik zocht een kerk die van kaft tot kaft Gods Woord gelooft"

donderdag, 30 april 2026 (10:52) - Reformatorisch Dagblad

In dit artikel:

De Kapelgemeente in Drachten (de Kapelkerk) maakt een opmerkelijke opleving door, nadat ds. Ferdinand (F.) Pierik er zeven jaar predikant is. Toen hij begon was de gemiddelde leeftijd van de 130 leden boven de 65; vorig jaar is die sterk gedaald door aanwas van jongere gezinnen en nieuwe belijdende leden. Pierik, die eerder ook als begrafenisondernemer en zorgmanager werkte, overwoog zelfs samenvoeging met de protestantse gemeente Drachten maar koos ervoor de zelfstandige identiteit van de Kapelgemeente te bewaren, een gemeente tussen de Gereformeerde Bond en rechts-confessionele stromingen in de PKN.

Aanleiding voor de groei was onder meer een inhoudelijke wijziging: in de adventstijd 2023 begon Pierik met preken over de Heidelbergse Catechismus, waarna gemeenteleden vroegen om leerdiensten. Vanaf mei 2025 is naast de ochtenddienst om de week een middag-leerdienst gekomen. Deze uitbreiding werd mogelijk door financiële steun van behoudende hervormde gemeenten (onder meer uit Putten, Rijssen en Elspeet) en de toezegging van zes predikanten om soms gratis voor te gaan. Dankzij die steun kan Pierik binnenkort voor 70 procent in Drachten verbonden worden en afscheid nemen van zijn plek in Een.

Publiciteit hielp mee: een bericht in het Nederlands Dagblad (en later het Reformatorisch Dagblad) trok aandacht en leverde al meteen extra aanwas op; op één zondag meldden zich vier jonge mensen nieuw, deels via tip van ouders. De ochtenddienst groeide van circa 40–50 naar 20–30 bezoekers meer; bij het avondmaal waren recent 61 mensen present. Een deel van de nieuwkomers komt uit de Nederlandse Gereformeerde Kerken, die organisatorisch en inhoudelijk veranderd zijn. Ook nam het aantal belijdeniscatechisanten spectaculair toe: waar Pierik in zes jaar één catechisant had, had hij dit seizoen acht. Dat omvat uiteenlopende achtergronden: van teruggekeerde kerkverlaters die inmiddels getrouwd waren en kinderen lieten dopen tot mensen van onkerkelijke afkomst.

Langzittende leden zoals Christiena Veenstra (61) zijn verheugd over de komst van kinderen en jonge gezinnen; Veenstra is ooit naar de Kapelkerk gegaan vanwege afnemende aansluiting bij prediking en liturgie elders en diende tien jaar als diaken. Bert Schriemer (65), afkomstig uit de vrijgemaakte (gkv) traditie, verliet zijn vorige gemeente wegens ontwikkeling rond leer en ethiek — bijvoorbeeld acceptatie van praktiserende homoseksualiteit en vrouwelijke ambtsdragers — en is nu ouderling en voorzitter van de kerkenraad. Schriemer ervaart culturele verschillen (bijvoorbeeld een kerstboom in de kerk) maar heeft geleerd onderscheid te maken tussen hoofd- en bijzaken en ziet mogelijkheden voor anderen uit bezwaarde gereformeerde kringen om zich thuis te voelen in de Kapelgemeente.

Er bestaan wel spanningen: vrouwelijke ambtsdragers blijven voor sommige leden gevoelig, en er is discussie over bevindelijkheid en vragen rond heilstoe-eigening en avondmaalspraktijk. Ds. Pierik ziet enige beweging richting bevindelijker denken in catechisanten, maar de kerkenraad heeft besloten de traditionele identiteit van de Kapelgemeente te handhaven en niet doelbewust te verschuiven.

Vooruitkijkend streven Schriemer en de kerkenraad naar sterke evangelisatie en groei in Drachten (circa 45.000 inwoners). Ze hopen ook mensen aan te trekken die elders zijn uitgekocht of groepen bezwaarde vrijgemaakten die nu in Drachten bijeenkomen. Om duidelijkheid te bieden over hun identiteit hebben ze een tienpuntenkaart opgesteld waarin ze hun Bijbelgetrouwe karakter neerleggen. De combinatie van inhoudelijke leerdiensten, externe steun en lokale inzet lijkt de Kapelgemeente nieuw elan te geven binnen het Nederlandse protestantse landschap.