Opinie: Waarom de inpoldering van het Markermeer meer schade dan oplossingen biedt

In dit artikel:

Onlangs stemde een ruime Kamermeerderheid voor een haalbaarheidsonderzoek naar het deels inpolderen van het Markermeer en het IJmeer. Het onderzoek moet nagaan of delen van deze grote binnenmeren kunnen worden omgevormd tot nieuw land voor woningbouw, infrastructuur of landbouw, maar roept ook felle bezwaren op vanuit natuur- en klimaatkringen.

Voorstanders wijzen op de blijvende vraag naar ruimte voor huizen en economische activiteiten en zien inpoldering als een bewezen techniek in Nederlandse geschiedenis (denk aan Flevoland). Tegenstanders waarschuwen dat grootschalige inpoldering grote effecten kan hebben op biodiversiteit, waterhuishouding en recreatie en dat het risico’s vergroot in een tijd van stijgende zeespiegel. Critici vragen zich af of de drang naar nieuw land — de ‘landhonger’ — niet beteugeld moet worden; zoals één tegenstander samenvatte: "Een land dat leeft, maakt een pas op de plaats."

Het haalbaarheidsonderzoek zal waarschijnlijk technische, ecologische en financiële aspecten bekijken: waterbeheer en veiligheidsrisico’s, kosten-batenanalyse, natuurcompensatie, en alternatieven zoals binnenstedelijke verdichting, transformatie van bedrijventerreinen en innovatieve oplossingen (bijvoorbeeld drijvende bouw). Ook participatie van lokale bewoners, recreatiebelangen en toegevoegde waarde voor het stedelijk netwerk rond Amsterdam zullen onderdeel zijn van de afweging.

De uitkomst van het onderzoek bepaalt of er vervolgstappen komen. Tot die tijd blijft de discussie fundamenteel: wegen kortetermijnbehoeften aan ruimte en huisvesting zwaarder dan het behoud van bestaande water- en natuurwaarden en de lange-termijn klimaatrisico’s?