Openhartige Marco Borsato over gecanceld worden, 'toekomstmuziek' en innige band met Leontine: 'Had geen jaren mogen duren'

In dit artikel:

Marco Borsato keert voorzichtig terug in de publieke ruimte door een warme, weinig confronterende tv-aflevering met topchef Sergio Herman, opgenomen in Florence in februari en nu te zien op Videoland (later op SBS6). Het is zijn eerste publieke optreden sinds de zakelijke en persoonlijke storm van de afgelopen zes jaar; Borsato zegt over de hernieuwde stap: „Het is voor het eerst dat ik weer naar buiten ga.”


In het gesprek mijdt hij inhoudelijk de kern van „de zaak” – hij wil daar niets over zeggen en verwijst naar het oordeel van de magistraat – maar hij praat open over de impact op zichzelf en zijn gezin. Hij schetst hoe hij werd „gecanceld”: zijn nummers verdwenen uit de ether, een wassen beeld werd weggehaald en zijn publieke imago sloeg om van held naar paria. Die periode van terugtrekking noemt hij zwaar, maar ook leerzaam: de tegenslagen en ervaringen geven volgens hem nu weer materiaal en diepgang aan zijn muziek en verhalen.

Borsato laat weten dat hij het komende jaar bewust niet op het podium terugkeert; hij geeft zichzelf die rust om weer kracht te vinden en zijn stem te trainen. Tegelijk voelt hij de publieke belangstelling weer groeien: mensen spreken hem aan en vragen of hij wil zingen, en hij meldt dat het Sportpaleis interesse heeft. Over zijn toekomst als artiest is hij nog niet definitief: „Ik kan me niet voorstellen dat ik nooit meer ga zingen,” zegt hij, maar of het fysiek nog lukt is nog onzeker.

Persoonlijk toont Borsato veel waardering voor zijn familie, in het bijzonder zijn ex-vrouw Leontine en hun drie kinderen. Hij benadrukt dat zij „de liefde van mijn leven” is en dat zij na 25 jaar huwelijk elkaars beste vrienden zijn; samen namen ze bewust rust en maakten ze een gezinsvakantie om eenheid uit te stralen.

De aflevering zelf valt op door zijn zachte toon: Sergio Herman stelt weinig kritische vragen en kiest voor een verhalende, culinaire insteek (het Italiaanse ijs staat centraal). De onderschriftende kritiek in de verslaggeving is dat er nauwelijks zelfreflectie of stevige verantwoording van Borsato te horen is; het gesprek voelt meer als een warme reünie dan een kritisch portret. Voorlopig lijkt Borsato dus te kiezen voor kleinschalige, gecontroleerde media-optredens in plaats van confronterende praatshows, terwijl hij langzaam probeert het leven en mogelijk zijn podiumcarrière weer op te bouwen.