Open brief aan Sybrand van Haersma Buma - Tamarah Benima

In dit artikel:

Rabbijn Tamarah Benima richt een scherpe open brief aan Sybrand van Haersma Buma naar aanleiding van zijn recente benoeming tot vicepresident van de Raad van State (per 1 juli 2026), maar de kern van haar schrijven gaat terug naar zijn gedrag tijdens de Rede van Fryslân op 28 oktober 2021 in Leeuwarden. Toen zou Van Haersma Buma vanaf een tribune in het Provinciehuis luid hebben geschreeuwd dat haar toespraak ‘‘een schande’’ was. Benima voelt zich daardoor persoonlijk en publiekelijk gekleineerd en verwijt hem seksistisch optreden: ze vraagt zich retorisch af of hij even hard had gescholden als zij een man geweest was.

In de brief zet ze uiteen waarom zij destijds kritisch was over het coronabeleid en over de publieke verkettering van alternatieve behandelingen en kritische stemmen. Ze noemt dat al vanaf maart 2020 onderzoeken en deskundigen — onder wie John Ioannidis — aanwijzingen hadden voor twijfelachtige of problematische aspecten van het beleid, maar dat die stemmen te weinig ruimte kregen. Ook verwijst ze naar latere getuigenissen die volgens haar de zorgen bevestigen: onder andere een hoorzitting van het Europees Parlement op 11 oktober 2022 waarin een Pfizer-topvrouw (Janine Small) sprak over het tempo van handelen vóór goedkeuring, en een verklaring van Bayer-ceo Stefan Oelrich op de World Health Summit (24 oktober 2021) over hoe mensen in 2019 waarschijnlijk experimentele gen-therapie zouden hebben afgewezen — opmerkingen die in haar ogen de discussie rond mRNA-vaccins verdiepen.

Benima bekritiseert niet alleen de publieke toon, maar ook het politieke handelen: ze verwijt Hugo de Jonge en andere beleidsmakers van het CDA dat hun retoriek en maatregelen geleid hebben tot uitsluiting en maatschappelijke druk op mensen die de vaccins of het beleid wantrouwden, waaronder kwetsbare naasten van haarzelf. Ze stelt dat effectieve behandelingen zijn tegengewerkt en dat artsen die anders behandelden vervolgd werden. Volgens haar zal een parlementaire enquête deze vermeende schade nooit volledig blootleggen, omdat politieke kringen zelden fouten toegeven.

De brief bevat ook persoonlijke rouw en beschuldigingen: Benima zegt erfgename te zijn van iemand die zou zijn overleden na een boosterprik — een overlijden dat volgens haar door ziekenhuisobductie aan de prik werd gerelateerd — en noemt een ander sterfgeval in haar omgeving dat zij toeschrijft aan besmetting door een gevaccineerd persoon. Ze erkent dat dit anekdotisch bewijs is, maar verwijst naar een reeks onderzoeken die volgens haar bredere steun voor haar standpunten bieden.

Benima benadrukt verder dat haar Rede door Van Haersma Buma’s uitbarsting extra aandacht kreeg, wat zowel negatieve gevolgen had (beschuldigingen, verwijten, internationale etikettering als ‘extreem rechts’) als steun voor mensen die zich door haar woorden gesteund voelden. Ze hekelt dat De Jonge, ondanks zijn rol in het beleid, politieke beloning ontving (Commissaris van de Koning in Zeeland) zonder publieke excuses.

De brief, verzonden op 28 mei 2026 en licht aangepast, bleef onbeantwoord. Benima sluit af met een religieuze wens dat God recht zal spreken over betrokken politici en waarschuwt dat zij bereid is juridische stappen te nemen bij smaad, terwijl ze herhaalt dat zij vasthoudt aan haar overtuigingen en pijnlijke persoonlijke ervaringen als gevolg van het coronabeleid.