Op zijn 14de belandde Robin in de prostitutie: 'De eenzaamheid van dat leven is verschrikkelijk'

In dit artikel:

Robin Visscher groeide op in het centrum van Haarlem als een slimme jongen met een tweelingbroer en ondernemende ouders, maar zijn leven kantelde toen zijn gezin rond zijn tiende onder druk kwam te staan: huiselijke ruzies, financiële problemen en het uiteenvallen van de gezinnenmaakten hem onveilig. Hij werd een ‘jongen van de straat’, schoolproblemen en kleincriminaliteit volgden; op zijn dertiende werd hij zelfs van school gestuurd en zat kort in de cel. Om zijn thuissituatie te ontvluchten liep hij veel rond in de stad en nachtelijk door heel Nederland.

Op zijn veertiende raakte hij in Amsterdam betrokken bij mannen die sekswerk deden. Een oudere klant bood hem uiteindelijk 28.000 gulden voor één keer; dat geld en de onmiddellijke uitkomst ervan trokken hem die wereld in. Vanaf zijn vijftiende werkte hij regelmatig als sekswerker, zowel op straat als in clubs en hotels, en later ook internationaal—van Londen tot luxe opdrachten in de Verenigde Staten. De praktijk bracht hem veel geld, maar ook een diep gevoel van eenzaamheid, misbruik en schending van grenzen. Om de ‘vieze’ gevoelens en het verdriet te verdoven, gebruikte hij alcohol en een toenemend scala drugs (ghb, cocaïne, crack).

In Londen maakte hij traumatische ervaringen mee: gedwongen selectie door eigenaren, klanten die erg oud waren en extreme eisen stelden. Tegelijkertijd liet het dubbelleven hem geen ruimte voor intieme relaties of openheid richting familie. Pogingen om te stoppen en in therapie te gaan mislukten aanvankelijk — behandelingen richtten zich volgens hem vooral op ontwennen en niet op onderliggend trauma. Het overlijden van een goede vriend door een overdosis toen Robin 27 was, verscherpte zijn isolement.

De omslag begint wanneer hij rond zijn 35e vrijwilligerswerk gaat doen bij de kringlooporganisatie Woord en Daad, waar hij Henny ontmoet. Haar onvoorwaardelijke wijze van aandacht en het geduld van collega’s vormen een eerste veilige verbinding: zij vraagt niet naar zijn verleden, nodigt hem uit om te bepalen wat hij wil doen en blijft contact houden. Dat draagvlak helpt hem uiteindelijk wél hulp te accepteren. Hij zoekt opnieuw behandeling, komt in een kliniek voor mannen met psychische problemen in Dordrecht, en ervaart er aanvankelijk pesten en buitensluiting, maar later ook kleine, cruciale momenten van verbondenheid die hem helpen rouwen om het leven dat hij niet had en de grenzen die voortdurend werden overschreden.

Een kerkdienst raakt hem diep; de symboliek van vernieuwing en verbondenheid spreekt hem aan. Daarna rondt hij een traject succesvol af en laat het geloof een plek in zijn herstel krijgen. Hij wordt ervaringsdeskundige bij Scharlaken Koord, een organisatie die sekswerkers ondersteunt, en werkt nu op de Amsterdamse Wallen. In die rol wil hij met name mannen zichtbaarder maken en hen laten zien dat ze niet alleen zijn: naar zijn inschatting zijn er “duizenden” jongens en mannen in Nederland die sekswerk doen, maar zij blijven veel minder zichtbaar en staan sterker onder taboe dan vrouwen in die sector.

Robin benadrukt dat mannen vaak niet als kwetsbaar mogen worden gezien, wat eenzaamheid versterkt en stoppen bemoeilijkt. Zijn werk richt zich op contact leggen, erkenning geven en laten zien dat er wegen uit bestaan — iets wat hij zelf pas veel later ontdekte. Inmiddels heeft hij geen drugs meer, heeft hij een vast inkomen en voelt hij zich “helemaal op zijn plek”. De relatie met zijn familie is verbeterd; zijn ouders zijn gescheiden, maar hij onderhoudt goed contact met zijn moeder en vader en krijgt steun van zijn broer en diens gezin. Hij zegt trots te zijn op de veranderde dynamiek: hoewel zijn inkomen lager is dan vroeger, is hij veel gelukkiger.

Dit interview schetst zowel de individuele route van exploitatie en herstel als een breder maatschappelijk probleem: de geringe zichtbaarheid van mannelijke sekswerkers, het taboe op mannelijkheid en kwetsbaarheid, en de noodzaak van hulp die trauma en levensomstandigheden centraal stelt in plaats van alleen middelengebruik. Robin gebruikt zijn ervaring nu om anderen te bereiken en te laten zien dat een uitweg mogelijk is — mede dankzij mensen als Henny die zonder oordeel binnenkwamen en bleven.