"Op vijf rondes van het einde ging het licht al uit": blik op de WK-gok van Wout van Aert, die zich in finale helemaal opofferde

In dit artikel:

Wout van Aert begon het WK wielrennen in Montréal met de ambitie om wereldkampioen te worden, maar wist dat het loodzware parcours een uitzonderlijke dag zou vereisen. Daarom koos de Belg al op ongeveer 87 kilometer van de finish voor de aanval. Hij sprong mee met Mathieu van der Poel, Oscar Onley, Primoz Roglic, Tobias Lund Andresen en Quinn Simmons, in de hoop de koers vroeg naar zijn hand te zetten.

Die gok pakte slechts gedeeltelijk goed uit. Van der Poel voerde het tempo later verder op en Van Aert moest als een van de eerste favorieten lossen. Hij erkende achteraf dat het parcours, mede door het zware werk van de Franse ploeg, te veeleisend voor hem was. Zijn eigen winstkansen waren daarmee vervlogen.

Toen ook Remco Evenepoel tekenen van vermoeidheid vertoonde, veranderde Van Aert van kopman in helper. Hij dichtte nog een gat naar de favorietengroep en werkte zich leeg om Evenepoel terug in koers te brengen. Tot ongeveer 38 kilometer van de finish kon hij die rol vervullen; daarna zat zijn wedstrijd erop. Van Aert vond dat hij een goede koers had gereden, maar zei dat hij vier à vijf ronden voor het einde al merkte dat zijn krachten wegvielen.

Ook Evenepoel kon uiteindelijk geen hoofdrol meer spelen. De wereldtitel ging verrassend naar Brandon McNulty, die volgens Van Aert wel degelijk als sterke renner bekendstaat. Van Aert sluit zijn seizoen af en neemt ongeveer een maand vakantie voordat hij zijn nieuwe plannen bepaalt. Daarna wil hij terugkeren in het veldrijden.