Op 'Light-Years' houdt Nas weer moeiteloos alle aandacht vast

In dit artikel:

Nas, die op zijn twintigste doorbrak met Illmatic (1994), bevestigt met Light-Years opnieuw zijn status als een van de belangrijkste rappers van zijn generatie. Als drijvende kracht achter het label Mass Appeal was hij in 2025 betrokken bij de 'legend has it'-reeks — zeven albums van gevestigde hiphopnamen — waarvan Light-Years het slotstuk is, een samenwerking met producer DJ Premier met wie hij al decennialang werkt.

Het album houdt de luisteraar vast dankzij Nas’ herkenbare, licht geraspte stem en strakke flow. Tekstueel richt hij zich op veranderend leven in New York, zijn drang om te blijven rappen, en moderne onderwerpen zoals crypto-investeringen. Belangrijke thema’s zijn bovendien erkenning voor vrouwelijke rappers en het terugbrengen van vergeten pioniers: Nas noemt en eert veel collega’s en vergelijkt zijn rol als MC met die van graffiti-artiesten die verhalen en namen achterlaten.

Productiegewijs is Light-Years opgewekt en vlot: drijvende bassen, scherpe drums en veel scratchwerk vormen een zorgvuldige, energieke omlijsting. Dat maakt het album aantrekkelijk en coherent, maar ook voorspelbaar; het biedt weinig grote verrassingen of diep contrast. Waar sommige fans op een modern meesterwerk hoopten, levert Light-Years vooral bewijs dat Nas en Premier na dertig jaar samenwerken nog steeds relevant en vaardig zijn.

Kortom: geen revolutionair meesterwerk, wel een levendig, goed uitgevoerd statement over continuïteit en eerbetoon binnen de hiphopcultuur — een prestatie die zowel het resultaat van vakmanschap als van gunstige omstandigheden lijkt.