Op 'Jongen van de zon', een hoogtepunt van de Nederlandse hiphop, vraagt Willem zich af: waarom je best doen om erbij te horen?

In dit artikel:

Willem de Bruin — bekend als Willem, vroeger helft van het succesvolle rapduo The Opposites met Twan van Steenhoven (Big2) — levert met zijn nieuwste plaat Jongen van de zon opnieuw een opvallende stap in de Nederlandse hiphop. The Opposites domineerden vanaf 2005 festivals, clubs en radio met hits als Slapeloze nachten, Sukkel voor de liefde en Dom, lomp & famous en vergaarden prijzen als de Popprijs en een Edison, voordat ze in 2014 uit elkaar gingen.

Als soloartiest markeerde Willem zich al in 2018 met Man in nood, een rauwe, persoonlijke plaat waarin hij zong en rapte over depressies, paniekaanvallen en middelengebruik. Op Jongen van de zon zien we een andere kant: minder verzet om erbij te horen en meer zoeken naar licht en zichtbaarheid. Zijn teksten blijven reflectief en dichterlijker dan veel collega’s, maar de toon verschuift van nood naar herstel en zelfacceptatie.

Musicaal is het album vernieuwend doordat Willem zang en rap moeiteloos combineert en Curaçaose invloeden prominent aanwezig zijn: op de hoes speelt hij een chapi, en op meerdere nummers klinkt die percussie terug. Die mix van Nederlandse hiphop met Antilliaanse klanken geeft het werk warmte en onmiskenbare eigenheid.

Kortom: Jongen van de zon toont Willem als een artiest die zijn uiteenlopende wortels laat samengaan in plaats van ze tegen elkaar uit te spelen, en levert naar oordeel van velen weer een hoogtepunt in het Nederlandstalige hiphoplandschap.