Op het Ragged Musical Festival stonden vleugels waar normaal vrachtwagens lossen

In dit artikel:

Pavel Kolesnikov en Samson Tsoy brachten hun eigenzinnige Ragged Music Festival voor de tweede keer naar Amsterdam en verplaatsten klassieke pianomuziek naar onconventionele ruimtes in het Muziekgebouw, onder meer naar het betonnen loading dock waar normaal vrachtwagens lossen. In die rauwe omgeving — met slippende treinwielen bij Amsterdam Centraal en het onmiskenbare geluid van leidingwater en wc’s op de achtergrond — stonden twee vleugels tegenover elkaar, wat zorgde voor een directe confrontatie tussen stedelijke geluiden en serieuze kamermuziek.

In de Kleine Zaal toonde een video-installatie hun belangstelling voor ruimte en beweeglijk experiment; Kolesnikov en Tsoy werkten daar samen met choreografe Anne Teresa De Keersmaeker rond Schuberts Fantasie in F-klein, een intrigerende kruisbestuiving van dans en muziek. In het loading dock zelf varieerden de resultaten: Beethovens vierhandige bewerking van de Grosse Fuge miste vaak de fanatieke drang die het materiaal kan ophoesten, en Janáčeks Pianosonate 1.X.1905 (Tsoy) en Skrjabins Vers la flamme (Kolesnikov) boden technisch knap spel maar gaven weinig onmiskenbare statements.

Het hoogtepunt was Rzewski’s Winnsboro Cotton Mill Blues: een vrije, energieke en indringende vertolking die het sonische portret van menselijke volharding overtuigend tot leven bracht. Al met al was het festival een zoektocht naar ruimte en een gedeelde hang naar poëzie — soms poëtischer dan dramatisch, maar steeds doordrongen van experiment en muzikaal engagement.