Op het 'Davos van DC' roemt het Amerikaanse bedrijfsleven de regering-Trump - in ieder geval vóór de schermen
In dit artikel:
Het digitale medium Semafor huurde een week lang luxehotel The Conrad in Washington DC af voor een serie één-op-één interviews met een lange rij Amerikaanse topbestuurders — van Chevron en US Steel tot Hilton en CVS — een bijeenkomst die al snel het “Davos van DC” werd genoemd. Het gebeurde precies tijdens de IMF‑voorjaarsvergadering in dezelfde stad, waardoor het optimistische beeld dat op het podium werd geschetst scherp contrasteerde met de waarschuwingen van internationale instituties over dreigende economische en energiecrisissen.
Op het podium prezen veel ceo’s de Amerikaanse economie en, impliciet of expliciet, het beleid van president Trump: deregulering, fiscaal beleid en grotere investeringen werden genoemd als redenen voor betere vooruitzichten in 2026. David Burritt van US Steel omarmde publiekelijk dat de overheid vorig jaar een ‘gouden aandeel’ in zijn bedrijf nam omdat het investeringszekerheid gaf; Hilton‑topman Chris Nassetta wees op een dalende inflatie en groeiend vertrouwen. Tegelijkertijd gaven enkel uitgesproken politieke stemmen zoals Peter Orszag (Lazard) en Kenneth Griffin (Citadel) aan zich zorgen te maken over mondiale risico’s — Orszag waarschuwde voor een economische neergang, Griffin bekritiseerde de regering omdat ze onvoldoende uitlegt waarom militair ingrijpen in Iran nodig zou zijn.
Achter dat publieke enthousiasme zat echter een andere realiteit. Veel bedrijven lijken te kiezen voor voorzichtigheid en het vermijden van publieke confrontatie met het Witte Huis — deels uit angst doelwit te worden van represailles zoals eerder gebeurde met universiteiten, advocatenkantoren en media. Dat verklaart waarom CEO’s negatief nieuws over importheffingen, de onafhankelijkheid van de centrale bank of de geopolitieke gevolgen van acties in de Straat van Hormuz nauwelijks publiekelijk aansnijden.
Semafor‑hoofdredacteur Ben Smith meldde achteraf een duidelijke ‘discrepantie’: off‑stage gaven sommige leiders toe dat besloten omgang met het Witte Huis efficiënter werkt dan openlijke tegenstand. Het zwaarbeveiligde karakter van het evenement, met gescheiden publieke en besloten zones, versterkte de indruk van een show die vooral bedoeld was om een verzorgd, eensgezind verhaal naar buiten te brengen — terwijl kritische noten en onzekerheden grotendeels achter de schermen bleven.