Op 'Confessions II' is Madonna experimenteler en persoonlijker dan ooit

In dit artikel:

Madonna laat met haar nieuwe album Confessions II opnieuw horen hoe sterk ze muziek inzet als persoonlijke en gecontroleerde expressievorm. De plaat bouwt voort op Confessions on a Dance Floor uit 2005, maar is experimenteler en daardoor minder een simpel vervolg dan de titel doet vermoeden. Volgens de bespreking draait het album vooral om Madonna’s oude thema: de dansvloer als plek van vrijheid en heling. Dat klinkt in meerdere nummers door, van het hypnotische openingslied tot het meer reflecterende One Step Away, waarin ze de dansvloer neerzet als een rituele ruimte waarin beweging taal vervangt. Tegelijkertijd maakt het album ook ruimte voor rouw en afrekening. In Fragile verwerkt Madonna de dood van haar broer Christopher, terwijl Betrayal, een ijzige mix van triphop en jazz, een wraakoefening is richting haar overleden stiefmoeder. Daarmee wordt Confessions II neergezet als een opvallend persoonlijk album, waarin Madonna opnieuw haar reputatie bevestigt als artiest die haar imago, emoties en muziek met strakke controle vormgeeft.