Op bezoek bij Francesco Farioli: 'Ajax zal terugkeren naar de top, dat hoort bij de club'
In dit artikel:
Een jaar nadat hij emotioneel afscheid nam van Ajax, heeft Francesco Farioli met FC Porto alsnog een landskampioenschap veroverd. In de perskamer van Porto, op dinsdagochtend 19 mei — bijna exact een jaar na het Ajax-persbericht over zijn vertrek — stond de 37‑jarige Italiaan naast de grote kampioensbeker en sprak hij openlijk over de breuk in Amsterdam en de weg naar zijn eerste trofee.
Farioli vertelt dat zijn beslissing om Ajax te verlaten voortkwam uit frustratie over interne processen en een gebrek aan eensgezindheid rond sportieve keuzes. Het kantelpunt kwam terug in de bus van Groningen, waar Ajax in de laatste minuut een voorsprong van negen punten zag verdampen (2-2). Hij beschreef voor zichzelf een patroon van “zichzelf saboteren”: uiteenlopende beslissingen, gemiste kansengeneratie op de transfermarkt en bemoeienissen van vele organen waardoor simpele stappen traag of onmogelijk werden. Daarom stapte hij op en vroeg in tranen om een gesprek met de directie, waarna het vertrek volgde.
Budget noemde Farioli nooit als probleem; ook bij Ajax was er geen onbeperkt geld en versterkingen moesten vaak via verkoop gefinancierd worden. Wel ergerde hij zich aan het niet krijgen van de juiste spelers en staf op de momenten dat hij dat noodzakelijk vond. Hij wilde Ajax op Champions League‑niveau brengen, onder meer door extra specialisten voor revalidatie en herstel (psycholoog, voedingsdeskundige, fysiotherapeut). In zijn optiek is het essentieel dat een trainer rugdekking krijgt: “Als je verschillende richtingen opgaat, ga je in werkelijkheid niet vooruit.”
De overstap naar FC Porto bood precies wat hij zocht: korte lijnen met president André Villas‑Boas, duidelijke communicatie en vertrouwen om transfer- en stafkeuzes door te voeren. Villas‑Boas belde voor een informeel kennismakingsgesprek in Como; die klik leidde tot samenwerking. Porto investeerde doelgerichter, gaf de trainer ruimte op het trainingscomplex en voerde zijn ideeën sneller door dan in Amsterdam mogelijk zou zijn geweest. Het resultaat: een eerste titel in vier jaar en massale vieringen in de stad, met naar schatting 600.000 uitzinnige supporters.
Farioli benadrukt dat hij in wezen niet veranderd is — dezelfde werklust en waarden — maar dat het verschil bij Porto zat in de gezamenlijke honger en eendracht binnen de club. Hij liet weten dat hij na een anonieme spelersenquête weinig kritiek ontving; spelers gaven aan zich comfortabel te voelen met de aanpak en taken op het veld. Ook reflecteerde hij op eerdere kritiek van binnen en buiten Ajax, en stelde dat mentaliteit en teamspirit vaak waardevoller zijn dan één tactisch idee, een gedachte die hij illustreerde met verwijzingen naar voorbeelden uit het verleden.
Over een mogelijke terugkeer naar Ajax bleef hij respectvol en nuchter: niemand is groter dan de club, en hij ziet zichzelf als een kleine schakel in een rijke geschiedenis. Voor nu geniet hij van het kampioenschap en de bevestiging dat een omgeving met duidelijke steun en gedeelde visie tot succes kan leiden.