OORLOGSGEVAAR: Trump stuurt armada naar Iran, maar een westerse 'regime change'-oorlog is een historische blunder
In dit artikel:
Het artikel waarschuwt scherp tegen een Amerikaanse militaire escalatie naar Iran nu de regering‑Khamenei zwaar wordt bekritiseerd en er massale repressie plaatsvindt. President Donald Trump, in zijn tweede termijn, stuurt oorlogsschepen, mariniers en minstens twaalf F‑15‑jachtvliegtuigen richting het Midden‑Oosten; het Pentagon wil binnen twee à drie weken operationele “volle oorlogssterkte” bereiken, met troepen en vliegtuigen onder andere gestationeerd via Jordanië. Israëlische analisten signaleren dat het niet de vraag is of de VS ingrijpen, maar hoe dat zal gebeuren, terwijl Trump zelf suggereert dat het verwijderen van ayatollah Khamenei op de agenda zou kunnen staan.
De auteur erkent voluit dat het Iraanse regime tot de gewelddadigste dictaturen behoort en dat recente protesten volgens schattingen duizenden doden hebben gekost. Tegelijkertijd wordt benadrukt dat militaire interventie gevaarlijk en contraproductief is. Als precedent gelden Irak (na 2003) en Libië (na 2011): omverwerping van dictators leidde tot machtsvacuüm, opkomst van terrorisme, langdurige instabiliteit en een humanitaire chaos. Een aanval op Iran, een land van circa 85 miljoen mensen met een netwerk van regionale proxy‑groepen zoals Hezbollah en de Houthi’s, kan gemakkelijk escaleren tot een bredere regiooorlog, stijgende olieprijzen, nieuwe vluchtelingenstromen en meer terrorisme.
De schrijver pleit voor een andere aanpak: steun aan de Iraanse bevolking via gerichte sancties, morele steun en het faciliteren van communicatie en informatie — geen bombardementen. Militair ingrijpen zal volgens het stuk de binnenlandse legitimiteit van de ayatollahs versterken doordat zij buitenlandse dreiging gebruiken om nationale eenheid en anti‑Amerikaanse sentimenten te mobiliseren.
Ook de rol van Israël en premier Benjamin Netanyahu komt aan bod: Netanyahu zou Trump hebben gebeld om een directe aanval af te raden uit vrees voor Iraanse vergelding en onvoldoende Amerikaanse paraatheid, maar de opbouw van Amerikaanse macht kan Israëlische berekeningen doen verschuiven. De auteur waarschuwt dat Israëls belangen niet automatisch samenvallen met die van het Westen en dat een grootschalige oorlog niemand zou baten.
Kortom: morele verontwaardiging over het Iraanse geweld is gerechtvaardigd, maar de lessen van recente geschiedenis maken militaire regime change risicovol en onverstandig. De aanbeveling is druk en steun zonder wapengebruik — en waakzaamheid tegen politici die de weg van nieuwe “eindeloze oorlogen” inslaan. Het stuk eindigt met een oproep om onafhankelijke pers en anti‑oorlogsinitiatieven te steunen.