Oorlog Iran zet Midden-Oosten in lichterlaaie, maar de Houthi's houden hun kruit nog droog

woensdag, 1 april 2026 (14:07) - Reformatorisch Dagblad

In dit artikel:

Afgelopen weekend vuurde de Jemenitische Houthi-beweging enkele raketten richting Israël — de eerste uit die hoek sinds de recente escalaties rond Iran — maar een brede, door Teheran aangestuurde offensief bleef uit. Sinds het uitbreken van het geweld na 7 oktober 2023 heeft de door Iran geleide ‘As van Verzet’ nooit echt als één slagkracht opgetreden; leden zoals Hezbollah en de Houthi’s handelen vaak eigenzinnig of terughoudend, iets waar Israël van profiteert.

De Houthi’s zijn wel verbonden met Iran, maar laten zich lastig commanderen. Relaties verslechterden verder nadat Amerikaanse en Israëlische luchtaanvallen eind 2025 veel Houthileiders doodden, onder wie Mohammed al‑Ghamari, een contactpersoon met de Iraanse Revolutionaire Garde. Daardoor is de communicatie en sturing door Teheran beschadigd en tonen de Houthi-commandanten zich vaker autonoom.

Analisten zien de Houthi’s echter als een potentieel cruciale troef voor Iran. Jemen‑expert Nadwa al‑Dawsari noemt hen de “strategische reserve” van Teheran: een selectief inzetbare verzekering die Iran kan gebruiken als de situatie zich ontwikkelt. Voor het regime in Iran is de huidige confrontatie vaak omschreven als een ‘overlevingsoorlog’, wat de kans vergroot dat het uiteindelijk besluit de Houthi’s helemaal in te zetten.

Volledige mobilisatie van de Houthi-capaciteit zou vooral mondiale gevolgen hebben omdat zij over aanzienlijke raket‑ en dronevoorraden beschikken. Daarmee kunnen zij scheepvaartroutes blokkeren, met name de smalle zeestraat Bab al‑Mandab tussen Jemen en Djibouti. Een dergelijke verstoring zou de wereldhandel en brandstofprijzen verder onder druk zetten, vergelijkbaar met de effecten van Iraanse acties in de Straat van Hormuz, en zou een snel einde van het conflict verder onwaarschijnlijk maken.

Kortom: vooralsnog beperkt vuurwerk vanuit Jemen, maar met duidelijke signalen dat zowel politieke berekeningen in Teheran als de autonomie en verzwakte leiding van de Houthi’s bepalend blijven voor of en wanneer de beweging volledig in het regionale conflict betrokken raakt.