Ook na een gezonder leven volgt de ouderenzorg | DVHN commentaar

In dit artikel:

In 2024 gaf Nederland 155 miljard euro uit aan zorg — bijna 8.600 euro per inwoner en een toename van 9% ten opzichte van 2023 — waardoor zorgkosten inmiddels meer dan een kwart van de rijksuitgaven opslokken. Tegen die achtergrond wil de nieuwe D66–CDA–VVD-coalitie 10 miljard euro besparen. Historisch gezien is deze stijgende lijn niet nieuw: in 1980 waren de kosten nog circa 17 miljard, in 2000 ongeveer 45 miljard; sindsdien is de druk alleen maar toegenomen.

De prijsopdrijvende factoren zijn divers: hogere lonen en duurdere materialen, energie en medicijnen, een vergrijzende bevolking die meer en complexere ouderenzorg vraagt, en jaarlijkse prijsstijgingen bij geneesmiddelen. Het kabinet zet in op een mix van maatregelen: het eigen risico stijgt geleidelijk van 385 euro nu naar 460 euro in 2027 (waarmee zorggebruik waarschijnlijk afneemt); vergoedingen voor vrij verkrijgbare medicijnen worden geschrapt; huishoudelijke hulp en een deel van wijkverpleging vallen meer onder eigen betalingen; en er komt geld voor medische preventie, onder meer door ongezonde producten minder toegankelijk of duurder te maken.

Praktijk en timing vormen een probleem: preventie levert pas op langere termijn effect en kan zorgvraag slechts deels verschuiven. Zelfs als de volle 10 miljard wordt gehaald, compenseert dat niet eens volledig de jaarlijkse kostenstijgingen. Kortom: daadwerkelijk structureel bezuinigen op zorg blijkt een lastige opgave.