Onhoudbare situatie in exclave Ceuta stelt de Spaanse regering op de proef

In dit artikel:

Een maand na de massale bestorming van de grenshekken in Ceuta verblijven nog altijd duizenden migranten in de Spaanse exclave. De situatie aan de Noord-Afrikaanse kust verslechtert: er zijn meldingen van agressie, opstootjes en seksueel geweld, terwijl inwoners zich zorgen maken over de start van het nieuwe schooljaar. Ook migranten hebben steeds meer zorg nodig en zien hun geld opraken.

Op 2 september, de Dag van Ceuta, worden in veel Spaanse steden demonstraties gehouden uit solidariteit met de inwoners. De oproep kwam van de Spaanse Federatie voor Gemeenten en Provincies (FEMP), waarvan voorzitter María José García-Pelayo lid is van de conservatieve oppositiepartij Partido Popular (PP). De regerende socialistische PSOE beschouwt de actie daarom als politiek gemotiveerd en riep haar leden op niet mee te doen. Toch zullen naar verwachting ook tientallen PSOE-raadsleden deelnemen.

In Madrid ontstond bovendien een juridisch conflict over de manifestatie. De centrale regering betwijfelt of de gemeente die zelf mocht aanvragen, maar burgemeester Martínez-Almeida wil de bijeenkomst laten doorgaan en zal aanwezig zijn. De oppositie en het gemeentebestuur van Ceuta verwijten premier Pedro Sánchez dat hij te weinig doet. PP-leider Alberto Feijóo noemt de regering afwezig en passief.

De regering heeft inmiddels 309 miljoen euro voor de crisis uitgetrokken, voor zowel migratieopvang als steun aan inwoners. Ook vroeg Spanje de Europese Commissie om hulp van grenswacht Frontex. Binnen de coalitie klinkt echter kritiek op Sánchez’ houding tegenover Marokko. De premier zegt geen aanwijzingen te hebben voor betrokkenheid van de Marokkaanse regering, terwijl hij wel sprak over mogelijke betrokkenheid van Israël en Rusland op basis van een niet-openbaar Europees onderzoek.

De crisis komt op een lastig moment voor Sánchez, die al onder druk staat door lopende corruptiezaken rond vertrouwelingen en familieleden. Hij legt de volgende dag in het parlement verantwoording af over zijn aanpak en wordt daar door de fracties bevraagd.