Ongrijpbaar, krankzinnig en bij vlagen ontroerend schrijft Daan Remmerts de Vries over de dood

In dit artikel:

Daan Remmerts de Vries brengt in zijn nieuwste jeugdboek Het hoopvolle verhaal van Otto 2.0 zware thema’s in een absurd, speels jasje. Hoofdpersonage Lio verloor vroeg haar moeder en woont met haar vader Otto in een huisje in de duinen. Wanneer Otto door bliksem wordt getroffen en ogenschijnlijk sterft, keert hij verrassend terug: niet als mens maar als pratende kat genaamd Pinguïn.

De transformatie levert veel komische scènes op — Otto blijft even nors en eigenzinnig en klaagt over een kennelijke “fout” bij zijn reïncarnatie — terwijl het dagelijkse bestaan van Lio gewoon doorgaat. Remmerts de Vries laat hiermee zien waarom hij bekendstaat om zijn bravoure, absurdisme en ontwapenende fantasie; hij verandert existentiële thema’s als verlies en rouw in iets ongrijpbaars, dwars en soms ontroerends.

Het boek past in een breed oeuvre (van kinderboeken tot de roman De harpij) en bevestigt zijn vermogen om pijnlijke onderwerpen luchtig en creatief te verbeelden.